Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2018/4822 · K. 2018/3888

14. Ceza Dairesi         2018/4822 E.  ,  2018/3888 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.12.2016 gün ve 2013/374 Esas, 2016/408 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; 5277 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafiin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafiin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 08.04.2015 tarihli raporda, mağdura depresyon tanısı konularak ruh sağlığının bozulduğu belirtilmiş ise de, ruh sağlığındaki bozulma ile sanığın eylemi arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığına ilişkin açıklama içermeyen ve içeriği itibariyle yetersiz olan rapora istinaden sanık hakkında 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanuna göre yapılan lehe kanun değerlendirmesi kapsamında TCK'nın 103/6. maddesi nazara alınıp buna göre karşılaştırma yapılarak hüküm kurulması, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 28.04.2017 gün ve 2017/683 Esas, 2017/798 Karar sayılı istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair kurulan hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, 23.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.