Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2018/5048 · K. 2018/7939

11. Ceza Dairesi         2018/5048 E.  ,  2018/7939 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura kullanmak HÜKÜM : Mahkumiyet A) Sanık hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi: 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK’nin 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, B) Sanık hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise: Manisa Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 27.10.2009 tarihli vergi suçu raporunun ekinde bulunduğu belirtilen mükellef hakkında düzenlenmiş 2006 takvim yılına ilişkin kurumlar vergisi, geçici vergi ve katma değer vergisi raporlarının asıllarının veya onaylı örneklerinin dosya içinde bulunmadığı anlaşıldığından, bahse konu raporların getirtilip incelenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.