Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2018/5183 · K. 2020/4240

15. Ceza Dairesi         2018/5183 E.  ,  2020/4240 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN; MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : TCK’nın 155/1,43/1,62,50/1-a,52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın, katılanların yetkilisi olduğu iş yerinden kiralamış olduğu... ve ... plakalı araçları kira süresinin bitmesine rağmen geri getirmeyerek... ve ... isimli şahıslara haricen satmak suretiyle atılı suçu işlediği iddia olunan olayda; Sanığın savunmaları, katılanların beyanları ile sanığın eyleminin uzlaştırma kapsamında kalması nedeniyle usulüne uygun olarak yapılan uzlaştırma işleminde; uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair rapor da göz önünde bulundurularak dosya kapsamına göre; mahkemece sanığa atılı suçun sübut bulduğuna dair verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiş olup sanığın katılanların iş yerine aynı gün farklı saatlerde gelerek toplamda iki adet aracı kiralamış olması nedeniyle sanık hakkında TCK’nın 43/1. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmayıp bu husustaki ve sanık hakkında sonuç cezanın adli para cezası olması karşısında adli para cezaları için TCK' nın 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanması konusundaki tebliğnamedeki eleştiri ve düşünceye iştirak edilmemiştir. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında hükmedilen hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken asgari hadden uzaklaşmak suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASI, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 gün”, "37 gün", “30 gün” ve “600 TL" adli para cezası terimlerinin çıkarılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "6 gün", “5 gün” ve “100 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.