Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2018/5201 · K. 2019/6464

11. Hukuk Dairesi         2018/5201 E.  ,  2019/6464 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TÜRK MİLLETİ ADINA Taraflar arasında görülen davada Bitlis Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 31/05/2018 tarih ve 2015/26-2018/437 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davacının davalı banka şubesinde cari ve yatırım sahibi olduğunu, davacının hesabından bilgisi dışında paralar çekildiğini, hesabındaki paraların çekilmesine ilişkin tediye makbuzlarındaki imzaların davacıya ait olmadığını, bankaca haksız çekilen paraların ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 10.978,00 TL alacağın paraların banka hesabından çekildiği tarihten itibaren reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalılar vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, faiz isteminin yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, 07/03/2000 tarihli 37 numaralı fiş sıra numaralı ve 10.03.2000 tarihli 148 fiş sıra numaralı dekonttaki imzaların davacıya ait olmadığı, davacının hesabından 10.978,00 TL'nin bilgisi ve rızası dışında çekildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 1.500,00 TL'nin 05/08/1999 tarihinden, 3.000,00 TL'nin 31/08/1999 tarihinden 7,50 TL'nin 10/09/1999 tarihinden itibaren, 4.000,25 TL'nin 07/03/2000 tarihinden, 2.470,25 TL'nin 10/03/2000 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir. Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 562,01 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına, 21/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.