Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2018/5229 · K. 2020/4447

15. Ceza Dairesi         2018/5229 E.  ,  2020/4447 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52/2 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın,... Gıda isimli işyerini işleten katılanı telefonla arayarak kendisini ...olarak tanıttıktan sonra, 18 kg'lık 200 teneke ayçiçekyağı satın almak istediğini beyan ettiği ve katılanla pazarlık yaptığı, tarafların anlaşması üzerine sanığın 19/09/2011 tarihinde yağların ...'te bulunan ...Gıda San. Tic. Ltd. Şti. adına ...adresine teslim edilmesini istediği, bunun üzerine katılanın yanında çalışan tanık ... ile birlikte belirtilen tarihte yağları ...'e getirdiği, telefonla irtibatta oldukları sanığın, gönderdiği kişiler aracılığı ile yağların depo olarak belirttiği yere indirileceğini söylediği, katılanın yemek yemek için araçtan indiği ve tanık...'i sanığın tarif ettiği yerde bekleyen iki kişinin yanına gönderdiği, tanığın bu iki kişiyi alarak depo olarak belirtilen yere yağları indirdiği, bu sırada bilinmeyen bir sebeple tanığın kullandığı aracın çalışmadığı, bu nedenle tanık ile yağları indiren şahıslardan birinin para çekmek için dolmuşa binerek Akbank'a gittikleri, bu şahsın tanığa beklemesini söyleyerek yanından ayrıldığı ve geri gelmediği, katılan ile tanığın bu şekilde dolandırıldıklarını anlayarak yağları kontrol ettiklerinde indirdikleri yerde olmadığını tespit ettikleri anlaşılmakla; eylemin TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş; sanık hakkında hükmolunan 2 yıl hapis cezası üzerinden, TCK’nın 62. maddesi uyarınca yapılan takdiri indirim sonrasında sonuç olarak ''1 Yıl 8 Ay'' hapis cezası tayin edildiği halde, aynı kanunun 52/2. maddesinin uygulandığı kısımda maddi hata yapılarak hapis cezasının bu kez ''10 Ay'' olarak gösterilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.