Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2018/5232 · K. 2020/7148

8. Hukuk Dairesi         2018/5232 E.  ,  2020/7148 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Ecrimisil Taraflar arasında görülen davada; Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Dairece dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü. KARAR Davacı vekili, müvekkilinin kayden maliki olduğu dava konusu taşınmaza davalının tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek ecrimisil talebinde bulunmuştur. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava; ecrimisil istemine ilişkindir. 1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 925 parsel sayılı, 179.500 metrekare alanlı, tarla vasıflı taşınmazın davacı adına kayıtlı olduğu, Mahkemece davanın kabulüyle dava tarihinden geriye dönük olarak 5 yıl için 55.694 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verildiği, taraflar arasında görülen Iğdır 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/24 Esas, 2013/454 Karar sayılı kamulaştırmasız elatma kaynaklı bedel davasının kabulüne karar verildiği, iş bu davanın 08.01.2013 tarihinde açılmış olduğu ve 11.03.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Belirtmek gerekir ki, kamulaştırmasız el atma hâlinde Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 16.05.1956 tarih ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararı doğrultusunda taşınmaz sahibinin açtığı davalarda, malikin idarece yaratılan fiili duruma açtığı dava tarihi itibariyle onay verdiği ve bedeli karşılığında mülkiyet hakkını idareye devretme iradesini ortaya koyduğu için idarenin taşınmaza el atması açılan bu dava tarihine kadar haksız eylem niteliğinde (HGK'nin 12.03.2008 tarih ve 2008/5-243 E., 2008/246 K.) kabul edilmekte olup eldeki davada yukarıda bahsi geçen kamulaştırmasız elatmaya dayalı bedel davasının dava tarihine kadar ki süre için ecrimisile hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle dava tarihinden geriye dönük olarak 5 yıl için ecrimisile hükmedilmesi doğru değildir. 2. 7139 sayılı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Ve Gıda, Tarım Ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 6.maddesi ile 6200 sayılı Kanun'un 49. maddesi: “MADDE 49- Genel Müdürlük, 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanunu’na göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır ...” şeklinde değiştirilmiştir. Bu bahisle, anılan yasal düzenleme gereğince davalı Kurum harçtan muaf olmasına karşın davalı aleyhine harç tahsiline ilişkin hüküm tesis edilmiş olması da doğru görülmemiştir. SONUÇ : Yukarıda (1-2) no’lu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK’un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 12.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.