Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2018/5477 · K. 2019/8444

2. Ceza Dairesi         2018/5477 E.  ,  2019/8444 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde, müşteki ...'ün iş yerine kapı camını kırarak girdiği, iş yerinden müşteki ...'a ait 5,00-10,00 TL kadar parayı çaldığı ve müşteki ...'ın dükkan komşusu olan diğer müşteki ...'in iş yeri içinde bıraktığı ... marka aracını gördüğü, dükkan içerisindeki raf üzerinde saklanmış olan aracın kontak anahtarını da bularak müşteki ...'a ait aracı çaldığının anlaşıldığı olayda, suça sürüklenen çocuğun kovuşturmada alınan ifadesinde, müştekileri tanımadığına dair beyanı da nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun, iş yerinden birden fazla müştekiye ait eşyayı çaldığını açıkça bilebilecek durumda olmadığı ve eylemlerinin kesintiye uğramadan aynı zaman içerisinde gerçekleşmesi nedeniyle tek suç olarak değerlendirilmesi gerektiği, bu nedenle, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 142/2-d. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, iş yerinden müşteki ...'a ait paranın çalınmasının TCK'nın 142/1-b. maddesinde düzenlenen suçu, müşteki ...'a ait aracın çalınmasının ise TCK'nın 142/2-d. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu kabul edilerek, suça sürüklenen çocuğun iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi, 2-Suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmalarında, suçu gece saatlerinde işlediğini belirtmekle birlikte suç saatine ilişkin kesin bir beyanda bulunmadığı, şikayetçilerin soruşturma aşamasındaki ifadelerine göre ise, atılı suçların 27/06/2013 günü saat 21.30 ila 28/06/2013 günü saat 07.50 arasında işlendiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde güneşin doğuş saatinin, yaz saati uygulaması da dikkate alınarak saat 05.27 olduğu, gece vaktinin ise saat 04.27'de sona erdiğinin anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının gündüz vakti işlendiğinin kabulünün gerektiği gibi atılı suçların gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde açıklanıp gösterilmeden hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle artırılması, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan aynı Kanun'un 116/2. maddesi yerine 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, 3-Suça sürüklenen çocuğun, 27-28/06/2013 günü atılı suçları işledikten sonra 01/07/2013 günü müşteki ...'a ait aracın terk edilmiş halde... Mahallesi ...Sokak üzerinde bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun ise 17/07/2013 günü başka olaylar nedeniyle yakalandığında, temyize konu suçu da kendisinin işlediğini beyan edip, müşteki ...'a ait aracı ... yanına bıraktığını ve aracın anahtarını da baraka gibi bir yerin çatısına attığını beyan etmesi üzerine, kolluk görevlilerince suça sürüklenen çocuğun beyan ettiği yer çevresinde yapılan araştırmada tek katlı barakanın çatısında müşteki ...'a ait ... marka aracın uzaktan kumandalı kontak anahtarının bulunarak soruşturma aşamasında müştekiye teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; gerçekleşen kısmî iade nedeniyle müştekiden, suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunup bulunmadığı sorularak, sonucuna göre hırsızlık suçu yönünden 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, 4-Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebi üzerine, kararın suça sürüklenen çocuk lehine bozulması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 330/1. maddesi uyarınca dosyanın Yargıtay'a gidiş dönüş masrafının suça sürüklenen çocuğa yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 08/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.