Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2018/5481 · K. 2020/5389

15. Ceza Dairesi         2018/5481 E.  ,  2020/5389 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede, Katılanın yanına gelen sanığın, site bahçesinde otların temizlenmesi için işçi lazım olduğunu söyleyerek, yeri gösterdiği ve iş karşılığı 300 Euro vereceğini söylediği, katılanın Türk Lirası karşılığı çalışacağını belirtmesi üzerine, söz konusu 300 Euro parayı bozduracağını söyleyerek katılandan 150 TL alıp ayrıldığı ve geri gelmediğinin iddia edildiği somut olayda, dosya kapsamında toplanan delillere göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, tekerrüse esas alınan ilama konu cezanın sabıka kaydındaki en ağır ceza olması nedeniyle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Sanığın tekerrüre esas alınan ilamına konu dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, yerinde görülemeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.