Yargıtay 16. Ceza Dairesi · E. 2018/566 · K. 2018/1915

16. Ceza Dairesi         2018/566 E.  ,  2018/1915 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ceza Dairesi Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmak Hüküm : TCK’nın 7/1. maddesi yollamasıyla 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 62, 53, 58/9, maddeleri uyarınca mahkumiyet(istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi) Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre duruşmalı yapılan temyiz incelemesi sonunda gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, Sanığın dosyaya yansıyan faaliyetlerine göre; Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik, sanığın örgüt içindeki konumu, kaldığı süre, faaliyetlerinin nitelik süreklilik ve çeşitliliği gözetilerek işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken; Bylock tespit değerlendirme tutanağına göre Bylock'u kullanma süresi, örgütsel faaliyet olarak kabul edilen eylemlerin niteliği de dikkate alındığında temel cezanın belirlenmesinde suçun unsurlarının teşdit sebebi olarak kabul edilmesi suretiyle TCK'nın 61/3 maddesine aykırı davranılması ve sanığın, eşi adına Bankasyada bulunan hesaba örgüt liderinin talimat verdiği döneme ilişkin para yatırılmasından da sorumlu tutulup bu hususun da teşdit sebebi kabul edilerek fazla ceza tayini, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebepten dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, üye ...’in muhalefeti ve oyçokluğu ile, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, mevcut delil durumu, atılı suç için kanun maddelerinde ön görülen ceza miktarı gözetilerek tahliye talebinin reddine, 06.06.2018 tarihinde karar verildi. KARŞI OY: Sayın çoğunluk ile aramızda suçun sübut bulduğu hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Ancak; sayın çoğunluğun “Sanığın dosyaya yansıyan faaliyetlerine göre; Anayasanın 138/1. Maddesi hükmü, TCK’nın 61. Maddesinde düzenlenen temel cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1 maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik, sanığın örgüt içindeki konumu, kaldığı süre, faaliyetlerinin nitelik süreklilik ve çeşitliliği gözetilerek işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken; bylock tespit değerlendirme tutanağına göre bylocku kullanma süresi, örgütsel faaliyet olarak kabul edilen eylemlerin niteliği de dikkate alındığında temel cezanın belirlenmesinde suçun unsurlarının teşdit sebebi kabul edilmesi suretiyle 61/3 maddesine aykırı davranılması ve sanığın, eşi adına bankasyada bulunan hesaba örgüt liderinin talimat verdiği döneme ilişkin para yatırılmasından da sorumlu tutulup bu hususun da teşdit sebebi kabul edilerek fazla ceza tayini” şeklindeki bozma nedenine iştirak olunmamıştır. Şöyle ki; Sanığa atılı 5237 sayılı TCK’nın 314/2. maddesinde düzenlenen silahlı terör örgütüne üye olma suçu 5 yıldan 10 yıla kadar hapis cezasını gerektirecek şekilde yaptırıma bağlanmış, temel cezanın belirlenmesine ilişkin ilkeler ise aynı Kanunun 61/1. maddesinde; “(1) Hâkim, somut olayda; a) Suçun işleniş biçimini, b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları, c) Suçun işlendiği zaman ve yeri, d) Suçun konusunun önem ve değerini, e) Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını, g) Failin güttüğü amaç ve saiki, Göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler” şeklinde düzenlenmiştir. 5237 sayılı TCK’nın “Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi” başlıklı 3. maddesinin 1. fıkrasındaki; “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” biçimindeki hüküm ile de, işlenen fiil ile hükmolunan ceza ve güvenlik tedbirleri arasında “orantı” bulunması gerektiği vurgulanmıştır. Kanun koyucu, cezaların kişiselleştirilmesinin sağlanması bakımından hâkime, olayın özelliği ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı bir şekilde gerekçesini göstererek iki sınır arasında temel cezayı belirleme yetki ve görevi yüklemiştir. Hâkimin temel cezayı belirlerken dayandığı gerekçe, TCK’nun 61/1. maddesine uygun olarak, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saiki ile ilgili, dosyaya yansıyan bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde kanuni ve yeterli olmalıdır. Gerekçenin bu niteliği kararı aydınlatma, keyfiliği önleme ve tarafları tatmin etme özelliklerini taşımasının yanında, hâkimin, aşağı ve yukarı hadler arasında takdir yetkisini kullanırken TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen kuralların dışına çıkıp çıkmadığının Yargıtay tarafından denetleneceğini de göstermektedir. TCK’nın 61/1. maddesinde sayılan halleri incelediğimizde; a- Suçun işleniş biçimi (m.61/1-a) Suçun işleniş biçimi, failin kişilik yapısını ortaya koyduğu gibi, eylemin toplum düzeni bakımından oluşturduğu tehlike açısından da belirleyicidir (M. Emin Artuk – Ahmet Gökcen – M. Emin Alşahin – Kerim Çakır, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 11. Baskı, Ankara 2017, s.865). Fiilde gösterilen iradenin realize edilmesiyle de ilgili olan suçun işleniş biçiminden, işlenişinde fiile ayrıca eşlik eden veya onu şekillendiren her şey anlaşılır. Bir fiille birden fazla suç tipinin ihlal edilmiş olması veya bir suç tipi açısından öngörülen seçimlik hareketlerinin tümünün gerçekleştirilmesi, failin suç işlerken yaptığı hareketler, suçun işleniş biçiminin mağdur veya üçüncü şahıslar üzerindeki etkileri suçun işleniş biçimi kapsamında değerlendirilmesi gereken hususlardır (İlhan Üzülmez, “Yeni Ceza Kanunu’nun Sisteminde Cezanın Belirlenmesi ve Bireyselleştirilmesi”, Erzincan Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. X, S. 3-4, Erzincan 2006, s. 207-208). Ayrıca mütemadi suçta devam eden şey netice değil hareket olduğundan (İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 11. Bası, s.173) temadinin süresi de suçun işleniş biçimi olarak temel cezayı etkileyebilir (Nur Centel – Hamide Zafer – Özlem Çakmut, Türk Ceza Hukukuna Giriş, 4. Baskı, İstanbul 2006, s. 576). Örneğin, terör örgütü içerisinde yıllarca kalan örgüt üyesinin cezası birkaç ay süreyle kalanın cezasına nazaran daha fazla olmalıdır. Bunun da, suçun işleniş biçimi dışındaki bir kriterle açıklanması mümkün değildir. “Vehamet” terimi suç vasfının tayini bağlamında kullanılabileceği gibi, fiilin işlenişindeki nitelik ve şiddeti de ifade etmek üzere kullanılabilmektedir (CGK, 24.01.1983 t., E. 489, K. 8). Örneğin, uygulamada, TCK’nın 302 ve 309. maddelerinde yazılı suçlara ilişkin elverişli eylemler “vehamet arz eden eylemler” olarak nitelendirilmekle birlikte, diğer taraftan silahlı terör örgütüne üye olma suçunda da örgüt üyeliğine götüren faaliyetlerin yoğunluk ve şiddetini göstermek üzere “vahim” nitelendirilmesinin yapılması vakidir. b- Suçun işlenmesinde kullanılan araçlar (m. 61/1-b) Suçun işlenmesinde kullanılan ve eylemin icrasını kolaylaştıran her türlü araç bu kapsamda değerlendirilir ve cezanın hesaplanmasında dikkate alınır (Artuk/Gökcen vd., s. 866; Üzülmez, s. 208). Örneğin, devletin güvenliğine karşı suç işlemek amacıyla oluşturulmuş silahlı örgütün (TCK m. 314) bünyesindeki silahların türü, niteliği ve sayısı bu bağlamda temel cezanın tayininde göz önünde bulundurulur (Özgenç, s. 851). c- Suçun işlendiği zaman ve yer (m. 61/1-c) Suçun işlendiği zaman ve yerin ceza takdirinde etkili olabilmesi için, suç açısından bir fonksiyonu olmalıdır. Diğer bir ifadeyle, suçun belli bir yer ve zamanda işlenmesi, her durumda cezanın alt sınırın üzerinde belirlenmesini gerektirmez. Bunun için suçun işlenmesinde etkili olan, failin yer ve zaman durumundan özellikle yararlandığı bir halin varlığı gerekir (Üzülmez, s. 209). ... ve yer, suçun işlenmesi sırasında fail açısından bir kolaylık sağlamalı ya da fail hakkında takibin yapılmasını imkânsız veya zor bir duruma getirmelidir. d- Suçun konusunun önem ve değeri (m. 61/1-d) Suçun önem ve değerinden maksat, suçun hukuki konusu değil, maddi konusudur (Zeki Hafızoğulları – Muharrem Özen, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 9. Baskı, Ankara 2016, s. 501). Suçun konusunu, fiilden doğrudan etkilenen şey oluşturduğuna göre, bunun somut olayda normal hale göre daha önemli veya değerli olduğu takdirde temel ceza alt sınırın üzerinde belirlenebilecektir (Üzülmez, s. 210). Suç konusunun önem ve değeri Alman hukukunda fiilin etkileri olarak düzenlenmiş olup, fiille hakkında zarar veya tehlike neticesi yaratılan suç konusu ve eylemin diğer sonuçları cezanın saptanmasında bir ölçüt olarak değerlendirilmektedir (Kayıhan İçel - Füsun Sokullu Akıncı - İzzet Özgenç – Adem Sözüer - Fatih Selami Mahmutoğlu – Yener Ünver, Yaptırım Teorisi, 2. Bası, İstanbul 2002, s. 150). e - Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı (m. 61/1-e) Suçlar salt tehlike suçları, zarar tehlikesi ve zarar suçları olarak ayrıldığından, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, zarar ve zarar tehlikesinin ağırlığı olarak algılanmalıdır (Hafızoğulları/Özen, s. 501). Hakim somut olayda eylemin dış dünyadaki sonuçlarından olan zarar ve tehlikenin büyüklüğünü objektif olarak değerlendirerek cezayı belirler (İçel vd., s. 150). Suçun, yalnızca doğrudan meydana getirdiği zarar veya tehlikenin değil dolaylı olarak meydana getirdiği zarar veya tehlikenin de temel cezanın tayininde gözönünde bulundurulması mümkündür (Centel/Zafer/Çakmut, s. 577). Önemli olan hukuki konuyu oluşturan varlık veya menfaatin ne kadar zarar gördüğü veya ne kadar ciddi bir tehlikeye maruz kaldığıdır. Ancak özel hukuka ilişkin olan zararlar bu değerlendirmede dikkate alınmayacaktır. f – Kasta veya taksire dayalı kusurun ağırlığı (m. 61/1-f) Cezalandırmada güdülen amaçların gerçekleştirilmesi kusurun ağırlığıyla orantılı bir cezaya hükmedilmesini gerektirmektedir. Böylece kusur ilkesi, bir yandan cezanın meşruluk temelini oluşturmakta, diğer yandan da uygulanacak ceza açısından bir sınırlamayı ifade etmektedir (Üzülmez, s. 211). Kusur, TCK sisteminde suçun oluşabilmesi için varlığı gereken bir unsur olmadığından işlenen fiilin ifade ettiği haksızlığın bir unsurunu oluşturmaktadır. Başka bir anlatımla kast ve taksir, bir kusurluluk şekli değil, suç teşkil eden haksızlığın gerçekleştiriliş biçiminden ibarettir. Dolayısıyla kast ve taksir bir fiilin haksızlık (suç) teşkil edebilmesi için bulunması gereken bir unsuru oluştururken, kusurluluk ancak haksızlık teşkil eden bir fiilin, yani bütün unsurlarıyla oluşmuş bir suçun varlığından sonra devreye giren, failin işlemiş olduğu fiilden dolayı kınama yargısına tabi tutulabilmesini sağlayan bir husustur (Üzülmez, s. 211-212). Şu halde kusur, işlediği haksızlık dolayısıyla kişi hakkında bulunulan bir değer yargısını ifade ederken, bu yargının konusunu ise, kişinin kasten veya taksirle gerçekleştirdiği haksızlık oluşturmaktadır. Dolayısıyla kasten veya taksirle işlenen fiil, kusur yargısının temelini oluşturmakta, kusur, kasten veya taksirle gerçekleştirilen haksızlığa dayanmaktadır (Artuk/Gökcen vd., s. 868). Fıkra metninde belirtilen (m. 61/1-f) failin kasta dayalı kusurunun ağırlığından anlaşılması gereken, suç teşkil eden haksızlığı gerçekleştirmede gösterilen kararlılık, bu yöndeki ısrarlı istekdir. Failin suçu işleme konusunda harcadığı çaba kasta dayalı kusurun ağırlığına delil oluşturur. Bir suçun işlenmesinde fail tarafından aşılan zorlukların çokluğu, amaca ulaşmadaki inatçılık ne derece büyükse, failin kasta dayalı kusurundaki ağırlık o derece fazladır. Kanunda nitelikli unsur olarak görülmeyen hallerde suç için yapılan planlı hazırlık, bir suçun işlenmesi konusunda varılan kararın içerdiği potansiyel tehdidin fazlalığı, fiilin gerçekleştiriliş süresi, suç işleme konusundaki enerjinin göstergesi olarak değerlendirilmeye uygun olması kaydıyla suç izlerinin yok edilmesi gibi hususlar kasta dayalı kusurun ağırlığını artıran haller olarak nazara alınabilecektir(Üzülmez, s. 212). Bu gibi hallerde cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayini gerekir. Taksirli suçlarda ise, failin bilinçli veya bilinçsiz taksirle hareket etmesinden ayrı olarak, neticenin kolayca öngörülebilir olup olmadığına ilişkin bir değerlendirme yapılarak taksire dayalı kusurun ağırlığı belirlenmelidir. Netice kolaylıkla öngörülebilir olmasına karşın, taksirli bir suç işlenmişse, taksire dayalı kusurun ağırlığından söz edilebilir(Artuk/Gökcen vd., s. 869). g - Failin güttüğü amaç ve saik (m. 61/1-g) Amaç failin suçla elde etmek istediği çıkar, saik ise faili suça iten nedendir (Hafızoğulları/Özen, s. 501). Faili suça sevk eden etkenler ve saik ile suçla elde edilmek istenilen amaç cezanın hesaplanmasında nazara alınır. Gerçekten bazı hallerde saik veya amaç çok fazla kınanabilir, failin ahlaki kötülüğünü ortaya koyabilir. Suçun işlenmesinde etkin olan saikler failin kusurunu ortaya koyması bakımından önemlidir. Faili fiil için tahrik eden motivasyon gücü olarak nitelendirilebilecek saik, gerek niteliği gerekse kuvvet derecesine göre cezanın tayininde etkili bir faktördür. Failin fiili işlerken güttüğü amaç da cezanın belirlenmesinde etkilidir (Üzülmez, s. 214). Ancak failin tek amacı yalnızca kanuni tanımda belirlenmiş olan tipik neticeyi gerçekleştirmek olmayabilir. Failin, suçu tipik neticenin dışında, daha ötesinde başka bir amacı da gerçekleştirmek için işlediği hallerde, o amaç temel ceza belirlenirken değerlendirilebilir. Bütün bunlar saikin amaçtan farklı olduğunu ortaya koymaktadır. Nitekim amaç, takip edilmesi gereken bir sonucun (örneğin, bir ihtiyacın tatmininin) bilinmesinden, tasavvur edilmesinden ibaret olduğu için, daima bilinme özelliğine sahiptir, başka bir deyişle bilinçlidir. Saik ise, ancak bilinçli olduğunda amaçla çakışır. Maddede sayılan bu hallerin temel cezanın belirlenmesinde göz önüne alınabilmesi için, suçun unsuru, nitelikli hali olmaması gerekir. Kural olarak, ceza kanunlarının, her suç için sabit bir ceza öngörmeden cezayı alt ve üst sınırlı olarak belirlediği hallerde, ceza, iki sınır arasında olmak koşuluyla hâkimin takdiriyle belirlenir. Somut olayda; Milli Eğitim Bakanlığına bağlı olarak öğretmenlik yaptığı sırada 01.09.2016 tarihli Bakanlık Makamı oluru ile görevden uzaklaştırılan ve 672 sayılı KHK ile kamu görevinden çıkarılan sanık ... hakkında FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçundan başlatılan soruşturma sonunda kamu davası açılmış ve Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesince; sanığın, BTK tarafından gönderilen 12.01.2017 tarihli cevabi yazı ve 21.07.2017 tarihli tespit ve değerlendirme tutanağı içeriğine göre örgüt içi gizli haberleşmede Bylock programını kendisine ait 545…4227 nolu GSM hattı üzerinden 13.01.2016 tarihinden itibaren 486071 ID numarası, tk23 kullanıcı adı ve t.k596500 şifresi ile kullandığı, ByLock irtibat listesinde adı olanlardan: başka dosya şüphelisi ...ve tanık ...’ın beyanlarına göre; Abdulvahap Yüzgeç’in örgütün işçi ünitesi, ...’ün öğretmen ünitesi, ...’in doktor-sağlıkçı ünitesi ve ...’ın diyanet sorumlusu, tanık ...’ın beyanına göre; Veysel İlhan’ın ehlibeytle irtibattan sorumlu, başka dosya şüphelisi ...’in beyanına göre; ...’in ... ilçe abisi oldukları, TMSF’den alınan hesap ekstresi içeriğine göre sanığın Bank Asya’da aktif olarak kullanmadığı hesabının bulunduğu, ayrıca örgüt elebaşının talimatından sonra sanığın eşi ...’ın 12.02.2014 tarihinde 2.148,9 TL’lık mevduat hesabı açtırdığı, eşi adına açılmış olan hesaba örgüt elebaşının talimatının hemen akabinde para yatırılmış olması sanığın kamu görevinde bulunması nedeniyle tedbirli hareket etmek adına dikkat çekmemek için kendi hesabı üzerinden değil de eşinin hesabı üzerinden örgüt elebaşının talimatına uygun hareket ederek mevduat artışına gittiği sonucuna varıldığı, sanığın kullanmış olduğu GSM hatlarının BTK’dan temin edilen 01.01.2016 – 25.07.2016 tarihleri arasındaki görüşme kayıtları dökümünün Elazığ İl Emniyet Müdürlüğü TEM Şube müdürlüğünce yapılan analizinde; Elazığ il imamı olduğu iddiasıyla hakkında kamu davası bulunan... ile beş kez telefon görüşmesinin tespit edildiği, başka dosya şüphelisi ...’in; sanığın örgütün köy ünitesi sorumlusu ve aynı zamanda ...’in SODES proje koordinatörü olduğuna dair ifadesi, tanık ...’ın; sanığın örgütün legal görünümlü illegal derneği ...’in gayri resmi sorumlusu olduğuna, il imamı olan... ile dernek arasındaki irtibatı ve koordinasyonu sağladığına, talimatları doğrudan il imamından aldığına, onun yönlendirmesi ile ...’in il genelinde yapması gereken faaliyetleri yaptığına dair beyanı, örgüte müzahir ... Eğitim Sendikasına üye olduğu, sanığın kendi beyanına göre 2008-2009 yıllarında örgütün yayın organı ... Gazetesine aboneliği bulunduğu hükme dayanak yapılarak, sanığın örgütün hiyerarşik yapısına dâhil olduğu ve FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün kuruluş amaçlarını, faaliyet ve eylemlerini benimsediğini gösterir şekilde yoğunluk, süreklilik ve çeşitlilik arzeden eylem ve faaliyetlerde bulunduğunun kabulü ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş, Temel ceza tayin edilirken; kararın gerekçe bölümünde; “örgütün tepe yöneticileri ile (il imamı, ünite sorumluları ile irtibatlı oluşu), örgütün Elazığ ili Köy Ünitesi başında bulunan şahıs olması, neticeten sıradan bir örgüt üyesi olmaması gözetilerek”, kararın hüküm fıkrasında ise; “suçun işleniş şekline göre” biçiminde gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşılmıştır. Görüldüğü üzere mahkeme, teşdit nedeni olarak sayın çoğunluğun bozma gerekçesinde belirttiği gibi suçun unsurlarını ve sanığın eşinin Bank Asya’ya para yatırmasını değil, sanığın örgütteki konum ve faaliyetlerinin önem ve niteliğini suçun işleniş şekline esas almış ve kabul etmiştir. Ayrıca Bylock, sanığın örgüt içerisindeki konumunu belirleyici nitelikte olmayıp örgütsel faaliyetlerini gizlemeye yönelik olarak kullanılması nedeniyle örgüt üyeliğine esas teşkil ettiğinden, bu programı kullanma süresinin örgütteki konumu belirleyici kriter olmadığı cihetle de sayın çoğunluğun bozma gerekçesine iştirak edilmemiştir. Yine ByLock, somut dosyada sanığı örgüt üyeliğine götüren tek delil olmadığından, bu programın kullanma süresinin temel cezanın tayininde artık bir önemi de bulunmamaktadır. Diğer taraftan, sanığın ev hanımı olan eşinin yine sanığın bilgisi dâhilinde “aile parasını” örgüt elebaşının talimatından sonra bankaya yatırdığı mahkemenin kabulünde yer verdiği deliller, sanığın aşama savunmaları ve tüm dosya kapsamından anlaşılmış olup, bu husus sayın çoğunluğun bozma gerekçesinde belirttiği gibi teşdit nedeni de yapılmamıştır. Bu nedenle de bozma gerekçesine katılmamaktayım. Keza, sayın çoğunluğun bozma gerekçesine göre sanığın faaliyetleri kapsamında değerlendirilmese dahi suçun sübutunu ve mahkemenin gerekçesine göre tayin edilen ceza miktarını da değiştirmeyecektir. Kaldı ki, sanık yönünden örgütsel faaliyet kabul edilmediği takdirde Dairemizin yerleşik kararlarına göre tek başına terör örgütüne yardım teşkil eden bu faaliyet nedeniyle eşi hakkında örgüte yardım suçundan zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılması mümkündür. Yukarıda anlatılanlar ışığında somut olaya bakıldığında; Mahkemenin kabulüne ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ... hakkında, kararın gerekçe bölümünde; “örgütün tepe yöneticileri ile (il imamı, ünite sorumluları ile irtibatlı oluşu), örgütün Elazığ ili Köy Ünitesi başında bulunan şahıs olması, neticeten sıradan bir örgüt üyesi olmaması gözetilerek”, kararın hüküm fıkrasında ise; “suçun işleniş şekline göre” biçiminde kullanılan ve birbiriyle çelişmeyen alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi TCK’nın 61. maddesi anlamında yasal, yeterli, yerleşik uygulamalara ve dosya içeriğine uygun olup, yargılama süreci boyunca maddi gerçeğe ulaşma ve adaleti sağlama yolunda çaba harcayan, sanığı birebir gözlemleyen yerel mahkemece, 5 yıldan 10 yıla kadar hapis cezası gerektiren silahlı terör örgütüne üye olma suçunda temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak 8 yıl hapis cezası olarak tayin ve takdir edilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, bu uygulamanın 5237 sayılı TCK'nın 3/1. maddesinde düzenlenen “orantılılık” ilkesine de aykırılık oluşturmadığı, bu nedenle; CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine ve hükmün ONANMASINA, karar verilmesi gerektiği görüşüyle, sayın çoğunluğun bozma düşüncesine katılmamaktayım. TEFHİM ŞERHİ: 06.06.2018 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda, duruşmada sanık ...’ın savunmasını yapmış bulunan Av. ...'in yüzüne karşı, 20.06.2018 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.