Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2018/58 · K. 2020/2100

11. Ceza Dairesi         2018/58 E.  ,  2020/2100 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve TCK’nin 106/1. ve 157/1 maddesi kapsamındaki suçların uzlaştırma kapsamına alındığı, sanık hakkında tekerrüre esas alınan Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 2008/31E., 2009/110 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, uzlaşma kapsamına giren suçlara ilişkin olduğu ve temyiz inceleme tarihinde UYAP sisteminden temin edilen adli sicil kaydında bu ilamın bulunmadığı dikkate alınarak; 6763 sayılı Kanun’un 35. maddesi ile değişik CMK'nin 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip getirilmediği tespit edildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip, hakkında söz konusu ilam esas alınarak TCK'nin 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının sanığın kendi alt soyu dışındakiler için hapis cezasının infazı tamamlanana kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak; Adli emanetin 2014/804 sırasında kayıtlı suç konusu belgelerin dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 5. bendindeki “...TCK'nin 54. maddesi gereği müsaderesi” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “dosyada delil olarak saklanmasına” ibaresi yazılmak suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.