Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2018/5879 · K. 2019/7132

11. Ceza Dairesi         2018/5879 E.  ,  2019/7132 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Özel belgede sahtecilik HÜKÜM : Sanık ... hakkında: Mahkumiyet Sanık ... hakkında: Beraat 1-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmü nedeniyle müdafiinin vekalet ücreti verilmesine yönelik temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede: 1136 sayılı Kanun'un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında verilen beraat hükmünün sonuna "sanığın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.500 TL vekalet ücretinin hazineden alınıp sanığa verilmesine" fıkrasının eklenmesi suretiyle hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelemesine gelince; Sanık ...’ın alınan savunmasında, suça konu abonelik sözleşmelerinden haberinin olmadığını, sözleşmelerdeki imzaların kendisine ait olmadığını, kime ait olduğunu bilmediğini, sözleşmelerin kendi iş yerinde mi başka yerde mi yapıldığını bilmediğini savunması ve imza ve yazı örnekleri ile yapılan kriminal incelemeye göre abonelik sözleşmesi üzerinde müşteki adına atılı bulunan imzanın sanık Nizamettinin eli ürünü olmadığının tespit edilmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suça konu hattı kimin kullandığının belirlenebilmesi bakımından, dosya içerisinde yer alan ve müştekinin başvuru sırasında kullandığı numara olarak sunduğu iddia olunan ... numaralı hattın kullanıcısının kim veya kimler olduğunun tespit edilmesi ve müştekinin yeniden ifadesine başvuralarak bu numaraya ilişkin bilgisinin olup olmadığının ve bu numarayı kullanan kişileri tanıyıp tanımadığının sorulması, yine suça konu ... ve ... numaralı hatların aradığı ve bu hattı arayan numaraların tespiti ve tespit edilen numara sahiplerinden bu hattı kullanan kişiyi tanıyıp tanımadıklarının sorulması, hatları kullanan kişi veya kişilerin belirlenmesinden sonra bu kişi veya kişilere hattı kimden aldığının sorulması bu araştırmalardan sonra, sanık dışında bir şüphelinin tespit edilememesi halinde de elde edilen menfaatin GSM bayii işleten sanık ...’e ait olduğu da gözetilerek; toplanan tüm delillere göre suçun sübutu halinde, hükümden önce 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanun'un 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri doğrultusunda özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununa muhalefet suçunu oluşturduğu gözetilerek ve sanığa ön ödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 09.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.