Yargıtay 18. Ceza Dairesi · E. 2018/6243 · K. 2018/13714

18. Ceza Dairesi         2018/6243 E.  ,  2018/13714 K. "İçtihat Metni" KARAR Hakaret suçundan yargılaması sonunda; sanık ...'un mahkûmiyetine dair Finike Asliye Ceza Mahkemesince verilen 25/09/2014 gün ve 2014/522 esas, 2014/560 karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 01/03/2018 gün ve 2016/4575 esas, 2018/2858 karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onama yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/09/2018 gün ve 2018/61228 sayılı yazısı ile itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmiş olup; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında özetle; Hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenip uzlaştırma büroları oluşturulduğu, sanık ve katılanın kendi aralarında düzenledikleri uzlaşma iradelerini gösteren hakim havaleli uzlaşma formunu Daire kararından önce dosyaya sunduğu ve Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, yerel mahkeme kararının yeniden değerlendirme yapılmak üzere bozulması gerekirken, düzeltilerek onanmasının yasa ve usule aykırı olduğu belirtilmiştir. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP, DÜŞÜNÜLDÜ: 5271 sayılı CMK'nın 253/16. maddesinde: “Uzlaşma teklifinin reddedilmesine rağmen, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören uzlaştıklarını gösteren belge ile en geç iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar Cumhuriyet savcısına başvurarak uzlaştıklarını beyan edebilirler.” , Aynı yasanın 253/18. maddesinde: “Uzlaştırmanın sonuçsuz kalması halinde tekrar uzlaştırma yoluna gidilemez.”, Mahkeme tarafından uzlaştırmanın düzenlendiği CMK'nın 254/1. maddesinde: “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 5. maddesinde:“Uzlaştırmanın sonuçsuz kalması hâlinde tekrar uzlaştırma yoluna gidilemez.”, Aynı yönetmeliğin 22. maddesinde; “Kamu davası açıldıktan sonra aşağıdaki durumların varlığı hâlinde, uzlaştırma işlemleri mahkemenin talebi doğrultusunda Kanunun 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma bürosunca yerine getirilir: a) Kovuşturma konusu suçun hukukî niteliğinin değişmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması, b) Soruşturma evresinde uzlaşma teklifinde bulunulması gerektiğinin ilk olarak kovuşturma evresinde anlaşılması, c) Cumhuriyet savcısı tarafından iddianame düzenlenmeksizin, iddianame yerine geçen belge ile doğrudan mahkeme önüne gelen uzlaşmaya tâbi bir suçun varlığı, ç) Kovuşturma evresinde kanun değişikliği nedeniyle suçun uzlaşma kapsamına girmesi.”, 26.maddesinde ise: (1) Kovuşturma evresinde uzlaştırmanın uygulanabileceği hâllerde, yapılan uzlaşma teklifinin reddedilmesine rağmen hüküm verilinceye kadar sanık ile mağdur, katılan veya suçtan zarar görenin aralarında uzlaşmaları halinde; taraflarca niteliğine uygun düştüğü ölçüde Ek-3’te yer alan Uzlaştırma Raporu Örneği'ne uygun bir uzlaşma belgesi düzenlenir ve mahkemeye sunulursa, hâkim bu belgeyi 25 inci maddenin dördüncü ve beşinci fıkralarında belirtilen kıstaslara göre inceler ve değerlendirir. şeklindeki yasal düzenlemeler karşısında; Somut olayda; Sanık hakkında suç tarihinde uzlaşma kapsamında olan TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca dava açılmış, soruşturma evresinde taraflara usulüne uygun uzlaşma teklifinde bulunulmuş, teklif reddedilmiş ve hükümden sonra taraflar uzlaştıklarını bildirir evrakı dosyaya sunmuşlar ise de, Ceza Genel Kurulunun 29/04/2014 tarih 2014/224 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere soruşturma aşamasında usulüne uygun olarak uzlaştırma teklif edilmesine rağmen taraflarca kabul edilmemiş olması ve suçun uzlaşma kapsamında olduğunun ilk defa kovuşturma aşamasında ortaya çıkmaması karşısında, kovuşturma evresinde mahkemece yeniden uzlaştırma işleminin yapılması mümkün değildir. Bu itibarla; Dairemizin 01/03/2018 tarih ve 2016/4575 esas, 2018/2858 karar sayılı düzeltilerek onama kararındaki gerekçeye göre Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmediğinden 6352 sayılı Yasanın 99/3 maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 3. fıkra hükmüne göre dosyanın Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 25/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.