Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2018/6411 · K. 2019/2384

2. Hukuk Dairesi         2018/6411 E.  ,  2019/2384 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet ve Eşya Alacağı KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 19/06/2018 gün ve 2016/12766-2018/7548 sayılı ilamıyla ilgili davacı kadın tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir. 1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istekleri yersizdir. 2-Dairemizin 19.06.2018 tarihli ilamında da belirtildiği üzere taraflar yabancı mahkemede kusur belirlemesi yapılmadan anlaşmalı boşanmışlar ve bu karar tanınarak kesinleşmiştir. Hâl böyleyken mahkemece davacı kadına da kusur yüklenerek tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü doğru olmamıştır. Açıklanan sebeple davacı kadının bu yöne ilişkin karar düzeltme talebi haklı ve yerinde görülmüş olup, karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 19.06.2018 tarihli ilamının kadının kusuruna yönelik gerekçe yönünden kaldırılmasına, hükmün bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir. 3-Davacı kadın dava dilekçesinde ayrıca tek tek belirttiği çeyiz eşyalarının da ortak ikamette kaldığını belirterek bu eşyaların iadesini talep etmiş, mahkemece bu talebin reddine karar verilmiş ve hüküm bu yönden de onanmıştır. Davacı kadın, çeyiz eşyası davasını gösterdiği diğer delillerle kanıtlayamamıştır. Ancak, davacı açıkça yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece, davacı kadına yemin teklif etme hakkı hatırlatılmamıştır. Bu nedenle, mahkemece çeyiz eşyası davasıyla ilgili olarak kadına yemin teklif etme hakkı bulunduğunun hatırlatılması, yemin teklif edildiği takdirde ise usulünce yemine ilişkin yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi (HMK m.227-238) ve gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olmuştur. Ne var ki bu husus ilk incelemede gözden kaçtığından onanmış olmakla, kadının bu yöne ilişkin de karar düzeltme talebi haklı ve yerinde görülmüş olup, karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin onama kararının çeyiz eşyası davası yönünden de kaldırılmasına, hükmün bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440/I-4. maddeleri gereğince, davacının karar düzeltme talebinin yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle KABULÜNE, Dairemizin 19.06.2018 tarihli onama kararının davacı kadının kusuruna yönelik gerekçe ve çeyiz eşyası davasına yönelik kurulan hükümler yönünden KALDIRILMASINA, hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, kadının diğer yönlere ilişkin karar düzeltme taleplerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, karar düzeltme harcının istek halinde yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 07.03.2019(Prş.)