Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2018/6445 · K. 2018/15250

9. Hukuk Dairesi         2018/6445 E.  ,  2018/15250 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, ücret farkları, ikramiye, ödenekler, tazminatlar, yıllık izin harçlıkları, bayram harçlıkları gibi mahrum bırakıldığı hakları, eşit davranma borcuna aykırılık tazminatı, fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Yerel mahkeme kararının davacı ve davalılardan ... tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 15/01/2018 gün ve 2016/25313 Esas, 2018/156 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece, bozma ilamında belirtilenin aksine 4857 sayılı Yasanın 5. maddesinin ilk fıkrasında dil, ırk, cinsiyet siyasal düşünce felsefi inanç din ve mezhep gibi sebeplere dayalı ayrım yasağı getirtildiği ayrım yasağının sınırlı olarak belirtilmediği, işverenin objektif ve haklı bir neden olmaksızın farklı ücret ve sosyal haklar ile işyerinde çalışan işçiler arasında keyfi uygulamalar yapmasının eşit davranma borcuna aykırılık teşkil edeceğinin sabit olduğu, ...Belediyesi’nin muvazaalı olarak taşeron bünyesinde işçi çalıştırmak suretiyle aynı işi yapan kadrolu işçiler ile muvazaalı çalıştırdığı işçiler arasında ücret ve sosyal haklar konusunda ayrımcılık yaptığı gerekçesi ile bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir. Direnme kararı davacı ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6763 sayılı Kanunun 45. maddesi ile eklenen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici dördüncü maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. YARGITAY KARARI Dairemizin “4857 sayılı Yasanın 5. maddesinin ilk fıkrasında, dil, ırk, cinsiyet, siyasal düşünce, felsefi inanç, din ve mezhep gibi sebeplere dayalı ayrım yasağı getirilmiş olup somut olayda bu ve benzeri sebeplere dayalı bir ayrım yapıldığı ileri sürülüp kanıtlanmadığından eşit davranmama tazminatı talebinin reddi yerine kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 4. maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 06/09/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.