Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2018/6620 · K. 2018/16273

3. Ceza Dairesi         2018/6620 E.  ,  2018/16273 K. "İçtihat Metni" Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ...’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 29,62/1 ve 52/1-2. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Karasu Asliye Ceza Mahkemesinin 24.04.2018 tarihli ve 2017/241 Esas, 2018/454 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 24.09.2018 tarih ve 2018/11012 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2018 tarih ve 2018/78920 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede; 1) Dosya kapsamına göre, 28.08.1997 doğumlu olup, suçun işlendiği 12.08.2015 tarihinde 18 yaşını ikmal etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan 5237 sayılı Kanun’un 31/3. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, fazla ceza tayin olunmasında, 2) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan “Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır” hükmü ile aynı Kanun'un 106/11. maddesinde yer alan “İnfaz edilen hapsin süresi, adli para cezasını tamamıyla karşılamamış olursa, geri kalan adli para cezasının tahsili için ilam, Cumhuriyet Başsavcılığınca mahallin en büyük mal memuruna verilir. Bu makamlarca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre kalan adli para cezası tahsil edilir şeklindeki düzenlemelere aykırı olarak, hükmolunan kararda suça sürüklenen çocuğun taksitlerden birini zamanında ödememesi durumunda tamamının tahsil edileceğine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı. Gereği görüşülüp düşünüldü: Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Karasu Asliye Ceza Mahkemesinin 24.04.2018 tarihli ve 2017/241 Esas, 2018/454 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 29. maddesi gereğince cezası (1/4) oranında indirilerek 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 31/3. maddesi gereğince cezasında (1/3) oranında indirim yapılarak 60 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62/1. maddesi gereğince cezasından takdiren (1/6) oranında indirim yapılarak 50 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek ve sonuç olarak 1000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümden “sanık hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106/3. maddesindeki haklarının saklı tutulması hususunda” ibarelerinin çıkartılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.