Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2018/6689 · K. 2019/3170

2. Ceza Dairesi         2018/6689 E.  ,  2019/3170 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık,konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçuna yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafileri ve suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2- Sanık ...'ın temyiz talebinin ve ... hakkındaki temyiz talebinin incelenmesinde; Yokluğunda verilen hükmü, 07/04/2015 tarihinde tebliğinden 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 12/10/2015 tarihinde temyiz eden sanık ...'ın temyiz isteminin ve sanık ... hakkındaki hükme yönelik, temyize hakkı olmayan sanığın annesi...'ın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 3- Müşteki ...'ye karşı sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından, katılan ...'ye karşı, sanıklar ..., ..., ..., ..., hakkında hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozma, sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan, müşteki ...'a karşı sanıklar ..., ... hakkında, hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarıyla, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan, katılan ...'a karşı sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarından, müşteki ...'e karşı sanık ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarından, müşteki ...'a karşı sanıklar ..., ..., ... hakkında, hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarından, müşteki ...'ya karşı sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında, hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, müşteki ...'a karşı sanıklar ..., ..., ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarından, müşteki ...'e karşı sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarından, müşteki ...'e karşı sanık ... hakkında hırsızlık, müşteki ...'e karşı sanıklar ..., ..., ..., ..., hakkında hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; Müştekiler ..., ..., ...'a karşı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarını işleyen sanıklar hakkında gece sayılan zaman diliminde suçların işlediğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezaların 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi gereğince artırılmaması ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan aynı Kanunun 116/4. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 4- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkındaki hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocukların, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 116/1-4 ve 119/1-c maddelerine uyan hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 E., 2012/1842 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK'nın 143, 116/4 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen "suçların gece vakti ve birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi"nin, suçların daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli halleri olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede; a- Hüküm tarihinde ayrı yer yargı çevresi olan Bafra T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan suça sürüklenen çocuk ...'in duruşmada hazır bulunmaktan bağışık tutulma istemi bulunmadığı halde, yokluğunda yapılan yargılama ile mahkumiyetine karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılıp savunma haklarının kısıtlanması, b- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuklara yükletilen suçla ilgili olarak sosyal inceleme raporu aldırılmama gerekçesi gösterilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması, c- Kabule göre de; Suça sürüklenen çocukların üzerlerine atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarını gece sayılan zaman diliminde işlediklerinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile artırılmaması ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan aynı Kanunun 116/4. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafileri ve suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 20/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.