Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2018/6760 · K. 2023/552

12. Ceza Dairesi         2018/6760 E.  ,  2023/552 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2015/715 Esas, 2016/30 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; 1-Kararın kanuna ve hukuka aykırı olduğuna, 2-Sanığın eserleri ne zaman bulduğuna dair net bir beyanının olmadığına, 3-Suçun unsurlarının oluştuğuna 4-Diğer temyiz sebeplerine, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1.Yapılan yargılama sonucu toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; her ne kadar sanık hakkında kamu davası açılmış ise de; 2863 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının; "Taşınır ve taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarını bulanlar, malik oldukları veya kullandıkları arazinin içinde kültür ve tabiat varlığı bulunduğunu bilenler veya yeni haberdar olan malik ve zilyetler, bunu en geç üç gün içinde, en yakın müze müdürlüğüne veya köyde muhtara veya diğer yerlerde mülki idare amirlerine bildirmeye mecburdurlar." hükmünü içerdiği, dosya içeriğine ve aksi ispat edilemeyen sanık savunmasına göre, sanığın dava konusu objeleri 07.05.2015 tarihinde bulduğu ve aynı gün kolluk tarafından yapılan aramada yakalandığı, yasaya göre sanğın bu objeleri bildirmesi için üç günlük bir süresinin bulunduğu, sanığın objeleri bulmasının üzerinden üç günlük süre geçmediği için sanığın bildirim yükümlülüğüne uyup uymayacağının bu aşamada belli olmadığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçun maddi unsurlarının gerçekleşmediği anlaşıldığından yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçesiyle sanığın beraatine karar verildiği, belirtilmiştir. 2.Sanık kolluk aşamasında 07.05.2015 tarihinde verdiği ifadesinde; ... ve ... ile arkadaş olduklarını, 06.05.2015 günü ... ile görüştüklerinde kendisine ... iline gideceklerini söylediğini, olay günü de haberleştiklerini ve buluşup yola çıktıklarını, ... iline vardıklarında ayrıldıklarını, ... Devlet Hastanesinin arka tarafında bulunan inşaatlarda yapabileceği bir peyzaj işi olup olmadığına bakarken hafriyatların arasında olayda ele geçen malzemeleri bulduğunu, tarihi eser olup olmadıkları konusunda bilgisi olmadığını, alma amacının ...'a döndüğünde Müze Müdürlüğüne göstererek bir değeri olup olmadıklarını öğrenmek olduğunu, işini bitirdikten sonra arkadaşlarıyla tekrar buluştuklarını, aynı gün ... iline dönerken kolluk ekipleri tarafından aracın durdurulduğunu, kendisinin de eserleri rızaen teslim ettiğini, malzemelerini birine verme ya da satma amacının olmadığını, beyan etmiştir. 3.Sanık savunmasında; "Üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum. Ben ...'de inşaat işinde çalışmak üzere gitmiştim. Çalıştığım hafriyatın içinde bir takım eşyalar gördüm. Küçük heykele benzer bir obje vardı. Bir tas gibi bir şey vardı. Ben bunları aldım ancak ...'de yaşamadığım için kime haber vereceğimi bilemedim. Daha sonra ...'a dönerken ... ve ...'nin arabasına binmiştim. Bu esnada polis bizi durdurup malzemeleri buldular. Suç işleme kastım yoktur. Ben bunları ne yapacağımı sormak istiyordum. Memur arkadaşlara kendi isteğimle bunları verdim. Saklamamıştım. Satmak gibi bir niyetim yoktu. Hazırlık aşamasında verdiğim beyanım doğrudur, bana aittir" demiştir. 4.Dava dışı ... kolluktaki beyanında; ... ve ...'ın arkadaşı olduğunu, 06.05.2015 günü ... ile görüşüp ... ilinde traktör almak için sözleştiklerini, 07.05.2015 günü de ...'ın ... ilinde işi olduğunu söyleyerek kendileri ile gelmek istediğini söylediğini, birlikte yola çıktıklarını, ... iline ...'ın araçtan indiğini, işleri bittikten sonra öğleden sonra ...'ı yeniden araca aldıklarını, araca bindiğinde elinde poşet olduğunu, poşetin içerisinde ne olduğunu sormadıklarını, daha sonra kolluk ekiplerinin aracı durdurduğunu ve aramada ...'a ait poşetteki eserlerin ele geçirildiğini, beyan etmiştir. 5.Dava dışı ... kolluktaki beyanında; ... ve ...'ın arkadaşı olduğunu, 06.05.2015 günü ... ile görüşüp ... ilinde traktör almak için sözleştiklerini, 07.05.2015 günü de ...'ın ... ilinde işi olduğunu söyleyerek kendileri ile gelmek istediğini söylediğini, birlikte yola çıktıklarını, ... iline ...'ın araçtan indiğini, işleri bittikten sonra öğleden sonra ...'ı yeniden araca aldıklarını, araca bindiğinde elinde poşet olduğunu, poşetin içerisinde ne olduğunu sormadıklarını, daha sonra kolluk ekiplerinin aracı durdurduğunu ve aramada ...'a ait poşetteki eserlerin ele geçirildiğini, beyan etmiştir. 6.11.05.2015 tarihli Müze Müdürlüğü raporu ile, dava konusu 7 adet objenin, 2863 sayılı Kanun kapsamında kaldığının belirtildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 1. 07.05.2015 tarihinde 15:40 sıralarında kolluk ekipleri tarafından yapılan yol uygulaması sırasında dava dışı ...'un kullanımında olan ... plakalı aracın durduruluğu, sağ ön yolcu koltuğunda sanığın, arka koltukta ise dava dışı ...'in oturduğu, araçta yapılan aramada sağ ön yolcu koltuğunun altında poşet bulunduğu, poşet içerisinde tarihi eser olduğu değerlendirilen 7 adet obje ele geçirildiği, sanığın kollukta verdiği ve duruşmadaki savunmasında kabul ettiği beyanında, olay günü ... ve ... ile ... iline gittiklerini, ...'e vardığında araçtan indiğini, inşaat alanında hafriyatta dava konusu eserleri bulduğunu, aynı gün yine ... ve ... ile buluşup araca bindiğini, ...'a dönerken kolluk ekipleri tarafından aracın durdurulduğunu, eserleri satma gibi bir amacının olmadığını beyan ettiği, dava dışı ... ve ...'nin de kolluk aşamasındaki beyanlarında, olay günü hep birlikte ...'e gittiklerini, sanığın ...'de araçtan indiğini, işleri bitince yeniden buluştuklarını ve sanığın araca bindiğini, bindiğinde elinde poşet olduğunu belirttikleri dosya kapsamında, sanığın 07.05.2015 tarihinde kolluk ekiplerince ele geçirilen eserleri 07.05.2015 tarihinde bulduğuna dair savunmasının aksine delil mevcut olmadığından, 2863 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinde belirtilen üç günlük bildirim süresi içerisinde eserin ele geçirilmesi nedeniyle 67 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen “bildirim yükümlülüğüne aykırılık” suçunun kanuni unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla; sanığın beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.2863 sayılı Kanun kapsamında olduğu belirlenen dava konusu eserlerin, aynı Kanun'un 75 inci maddesi uyarınca Müze Müdürlüğüne teslimine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. 3.Sanık kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen (2) nolu bentte belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2015/715 Esas, 2016/30 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükme son bent olarak; “2863 sayılı Kanun kapsamında tasnif ve tescile tabi korunması gerekli kültür varlığı niteliğinde olduğu tespit edilen dava konusu tüm eserlerin, aynı Kanunun 75 inci maddesi gereğince Müze Müdürlüğüne teslimine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2023 tarihinde karar verildi.