Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2018/6776 · K. 2020/4468

15. Ceza Dairesi         2018/6776 E.  ,  2020/4468 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2-4, 53/1-2-3 ve 58/6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Katılan ...’ın, suç tarihinde dolmuş beklediği esnada daha önceden tanımadığı erkek bir şahsın yanına gelerek katılana bahçede çalışmak üzere kendisine işçi lazım olduğunu söylediği, katılanın yabancı olduğunu, çalışamayacağını belirttiği, daha sonra bu şahsın katılanın yanından ayrıldığı, katılanın da yolun karşı tarafına geçtiği, bir müddet sonra sanık ...’ın katılana "Bakar mısın?" diyerek seslendiği, bunun üzerine katılanın, sanığın yanına gittiği, sanığın katılana bahçe işleri olduğunu söylediği, bulundukları yere yakın olan bir evi göstererek evin etrafını temizlemesini istediği, bu esnada kimliği belirlenemeyen diğer şahsın da yanlarına geldiği, katılanın 400 TL karşılığında temizlik yapmayı kabul ettiği, bunun üzerine sanığın, kimliği belirlenemeyen diğer şahsa eve giderek gömlek ve ayakkabı alıp katılana vermesini söylediği, daha sonra birlikte eve doğru gittikleri esnada sanığın telefonunun çaldığı, kısa süreli konuşup telefonu kapattıktan sonra katılana, yeğenine araba çarptığını, bu nedenle kendisine 3.000 TL para lazım olduğunu, eşini arayacağını, eve gidip parayı alması gerektiğini, fakat işinin acil olduğunu söyleyip, üzerinde ne kadar para olduğunu sorduğu, katılanın 2.000 TL parası olduğunu söylemesi üzerine sanığın, "Bana parayı ver, sen evden git al." dediği, katılanın da sanığa inanarak 2.000 TL'yi verdiği, daha sonra sanık ile kimliği belirlenemeyen şahsın katılanın yanından ayrıldıkları, katılanın ise gösterilen eve gittiğinde sanığa ait olmadığını öğrendiği anlaşılmakla; eylemin TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Sanığın tekerrüre esas alınan ilamına konu dolandırıcılık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; anılan hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, tekerrüre esas olmaması halinde adli sicil kaydındaki diğer ilamlar incelenip tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.