Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2018/6856 · K. 2019/9130

3. Ceza Dairesi         2018/6856 E.  ,  2019/9130 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Mahkumiyetlere, beraatlere dair Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde; Temyizden vazgeçme nedeniyle o yer Cumhuriyet savcısının sanıklar aleyhine olduğu anlaşılan temyiz talebinin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2) Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...’u kasten yaralama suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanık ... müdafiinin temyiz talebinin kararının gerekçesine yönelik olmadığı gibi, hükmü temyiz etmede de hukuki yararı bulunmadığından, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanık müdafiinin temyiz talebinin istem gibi REDDİNE, 3) Sanık ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...’u kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında mağdur ...’u kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; a) Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ...'in, mağdur ...'in sorumlu müdür olduğu eğlence yerine girmek istediği, mağdurun sanığa damsız olarak içeriye giremeyeceğini söylemesi üzerine aralarındaki tartışmanın kavgaya dönüşmesiyle, sanığın mağdur ...'i bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıktan sonra kaçarak yakın bir yerdeki berber dükkanına gittiği, mağdur ...'in de durumu akrabaları olan...ve ...'e bildirmesiyle hep birlikte bıçaklı olarak sanık ...'in bulunduğu berber dükkanını bastıkları, ....'i dışarıya çıkarmak istedikleri, sanık ...'in kabul etmemesi üzerine orada bulunan ustura ve bıçakları da alarak kavgaya başladıkları, kavga sırasında mağdurların sanığa doğru bıçak ve ustura salladıkları, mağdur ...'in orada bulunan sanık ...'ı tutup yere attığı, büyüyen kavga ortamında sanık ...'ın içeriden bıçak alarak kavganın içinde yer aldığı, sanık ...'in de üzerinde bulunan bıçakla karşı saldırıda bulunduğu, mağdur ...'i basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, mağdur ...'ın sırtından sanık ... tarafından, elinden de sanık ... tarafından basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda; ilk olayda ilk haksız saldırının sanık ... tarafından yapıldığı anlaşılmakta ise de, mağdurların önceki olay nedeniyle toplu olarak sanık ...'in gittiği berber dükkanına giderek saldırı içinde bulunmaları, etki-tepki oranının sanık ... lehine bozulması ve özellikle sanık ... yönünden mağdurların ilk saldırıda bulunmaları karşısında, sanıklar...'ın mağdurlar ... ve Abdülkadir'e yönelik kasten yaralama eylemlerinde 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği halde yazılı şekilde sanıklara fazla ceza verilmesi, b) Mükerrir olan sanıklar hakkında TCK'nin 58/6-7. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimin uygulanması ve cezanın infazının tamamlanmasından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, hüküm fıkrasında denetimli serbestlik tedbirinin süresini belirleyen 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesine yollamada bulunulması, c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.