Yargıtay 17. Ceza Dairesi · E. 2018/7083 · K. 2019/1287

17. Ceza Dairesi         2018/7083 E.  ,  2019/1287 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Suça sürüklenen çocukların müştekiye ait iş yerine girerek bir kısım malzemeleri çalmalarının yanında ayrıca iş yerinde bulunan sütlaçları yiyip kola içtikleri, bunların tüketilmiş olması, üzerinde tasarruf imkanının kalmadığı anlaşıldığından hırsızlık suçunun tamamlanmış olduğu gözetilmeksizin teşebbüs hükümleri uygulanarak cezadan indirim yapılması ve birden fazla kişi ile birlikte iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu işlemiş olmalarına rağmen TCK’nun 119/1-c maddesi uyarınca cezalarından artırım yapılmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK’nun 142/1-b, 143 ve 35. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 1 ay 15 gün cezadan aynı Yasa'nın 31/2. maddesi gereğince ½ indirim yapılarak 6 ay 22 gün yerine 6 ay 15 cezaya hükmedilmesi ve netice cezanın 3.360,00 TL yerine 3.240,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi, suça sürüklene çocuk ... hakkında TCK’nun 142/1-b, 143 ve 35. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 1 ay 15 gün cezadan aynı Yasa'nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 indirim yapılarak 9 ay yerine 8 ay 20 gün cezaya hükmedilmesi ve netice cezanın 4.500,00 TL yerine 4,320,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sosyal inceleme raporu için harcaması zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bilirkişiye ödenen 100,00 TL'nin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması, 2-6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nun 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen cümle gereğince, sosyal inceleme raporuna ilişkin adli tıp ücreti olan 75,00 TL'nin mahsubundan sonra yargılama gideri olarak geriye kalan 35,00 TL’den suça sürüklenen çocukların payına düşen miktarın 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen terkin tutarından az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nun 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesi'ne yüklenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki sosyal inceleme raporu gideri de dahil yargılama giderleri ile ilgili bölümün çıkarılarak yerine "Yargılama gideri olarak hesaplanan 135,00 TL'nin Çocuk Haklarına Dair Sözleşme ile CMK'nun 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek hazineye yükletilmesine'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiriler dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.