Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2018/7097 · K. 2019/12200

12. Ceza Dairesi         2018/7097 E.  ,  2019/12200 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kararın yersiz olduğuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile alacakaranlıkta, aydınlatma bulunmayan meskun mahal dışındaki bölünmüş yolda seyri sırasında, kavşak mahalline geldiğinde ön ilerisinde yolun sağ şeridinde seyretmekte olan bir aracı sollamak üzere sol şeride geçtiği esnada, seyrine göre sağından soluna doğru karşıya geçmek üzere kaplamaya giren yolun büyük kısmını geçmiş yayaya çarpmamak için manevra yaptığı sırada sol banket üzerinde aracının sol ön far ve kaporta kısmı ile çarptığı yayanın ölümüyle neticelenen olayda, her ne kadar 03.11.2015 tarihli bozma ilamımızla sanığın Karayolları Trafik Kanunu’nun 54/b-4 maddesinde düzenlenen kavşak alanlarında geçmenin yasak olduğu kuralını ihlal ettiğinden ve sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluştuğundan bahisle TCK’nın 22/3. maddesinin uygulanması gerekliliği nedeniyle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş ise de, söz konusu maddedeki düzenlemenin kavşak içerisindeki şerit değiştirmeye işaret eden kesintisiz yol çizgisi bulunan alanı kapsadığı, müsnet olayda kavşak içerisinde kesintisiz yol çizgisi bulunmakla birlikte çarpma noktası olarak işaretlenen kavşak bitiminde kesik yol çizgisi bulunduğu ve sanığın tam şerit değiştirme noktasının tespitinin mümkün olmaması sebebiyle sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanamayacağının kabulü gerektiği, Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmesi, Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.