Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2018/7183 · K. 2018/10561

8. Ceza Dairesi         2018/7183 E.  ,  2018/10561 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Gereği görüşülüp düşünüldü: Suç tarihi itibariyle sanık lehine olan,28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 65. maddesi ile 5237 sayılı TCK.nun 152. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “altı” ibaresinin “dört” şeklinde değiştirildiği, buna göre, 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e, 2, 67/4 ve 152/1-a maddelerine göre, kamu malına zarar verme suçunda 15-18 yaş aralığındaki çocuklar açısından; asli zamanaşımı süresinin 5 yıl 4 ay, olağanüstü zamanaşımı süresinin 7 yıl 12 ay olduğu, 18 yaşını doldurmuş kişiler açısından ise asli zamanaşımı süresinin 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin12 yıl olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede; Sanıklar ... ve ...'e yüklenen kamu malına zarar verme suçunun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle suç tarihi olan 14.04.2005’ten temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin dolduğu ,suça sürüklenen çocuk ...'a yüklenen kamu malına zarar verme suçunun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e, 66/2 ve 67/4 maddelerinde belirlenen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 14.04.2005’ten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar ve sanık ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk ve sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e, 67/4. ve CMK.nun 223/8. maddeleri gözetilerek ayrı ayrı DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.