Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2018/7224 · K. 2019/11974

12. Ceza Dairesi         2018/7224 E.  ,  2019/11974 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün adli para cezasına çevirmeye ilişkin (6.) paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığın kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı kanunun 50/1-a maddesi gereğince suçun işlenmesindeki özellikler ve sanığın kişiliği dikkate alınarak adli para cezasına çevrilmesime, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince sanığın 365 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri gözönünde tutularak takdiren alt sınırdan uzaklaşılmaksızın bir gün karşılığı 20 TL den olmak üzere sanığın 7.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” ibarelerinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.