Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2018/7225 · K. 2018/14177

22. Hukuk Dairesi         2018/7225 E.  ,  2018/14177 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, müvekkilin davalı şirket nezdinde 15.09.2007 tarihinde site güvenlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, 31.10.2013 tarihinde iş akdini feshederek ayrıldığını beyanla kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, net yıllık izin ücreti, ücret alacağı ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı ... Özel Güvenlik Hizmetleri ve Sistemleri San. Tic. A.Ş. vekili, davacının iş akdini haksız olarak feshettiğini, davacı iş akdini haksız olarak feshettiğinden kıdem tazminatı talebinin yerinde olmadığını, bordro bedellerinin eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 20.06.2017 tarihli ilamı ile ücret, yılık ücretli izin ve fazla mesai alacakları yönünden bozulmuş,Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma ücret alacağının hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır. Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. Maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir. Somut olayda, mahkemece, bozma ilamına göre davacının son bir yıl günlük 08.00-19.00 saatleri arasında onbir saat çalıştığı, bir buçuk saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle günlük dokuz buçuk saat çalıştığı kabul edilmiş ise de, ara dinlenme süresinin bir saat yerine bir buçuk saat olarak kabulü isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.