Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2018/7236 · K. 2019/3384

12. Ceza Dairesi         2018/7236 E.  ,  2019/3384 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, taksirle yaralama Hüküm : 1-Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat 2-TCK'nın 89/1, 62, 52/2, 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (iki kez) Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine, taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sanığın atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediğine, alkollü araç kullanması nedeniyle TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca cezasının arttırılması ve takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak, 1-Taksirle yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde, Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 tarih ve 2006/65 Esas, 2009/114 Karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000,00-TL'ye kadar (2000,00-TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ile 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000,00-TL’ye kadar (3000,00-TL dahil) adli para cezalarının 5320 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; 24.02.2016 tarihinde doğrudan hükmedilen 2000,00-TL’den ibaret mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 2-Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde ise, Yapılan yargılama sonunda, olaydan 5.5 saat sonra 156 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, kaza sırasında evde olduğunu ve misafirleri ile alkol aldığını beyan etmesi karşısında, alkollü vaziyette araç kullandığı hususunda yeterli kanı oluşturacak her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı kanıt elde edilemediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin suçun subütuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 12.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.