Yargıtay 19. Ceza Dairesi · E. 2018/7380 · K. 2019/1160

19. Ceza Dairesi         2018/7380 E.  ,  2019/1160 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık HÜKÜMLER : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; I-İşgal ve faydalanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, Yed'i emine alınmış eşya ya da mahsûl bulunmadığı hâlde müsadere kararı verilmesi, Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan hükmün müsadereye ilişkin fıkrasının çıkarılması suretiyle başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II-Kaçak ağaç kesme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında 4 adet ağacın dalları budananarak hayatiyetini kaybettiği tespit edilmiş ise de mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporuna göre ağaçların hayatiyetini kaybetmediğinin belirtilmesi karşısında sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve hükümden önce 14.04.2011 tarih, 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat neviine dönüşüp suç tarihi olan 05/03/2011 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması, Kabule göre; 1-) 4 adet ağacın kesilmesinden ibaret suçun önem ve değeri ile TCK'nun 3. ve 61. maddeleri dikkate alınarak sanık hakkında ceza tayin edilirken, alt sınırdan ayrılmayı gerektirir neden bulunmadığı hâlde temel cezanın alt sınırın üzerinde belirlenmesi, 2-)Sanık hakkında belirlenen hapis cezasından TCK'nun 62. maddesi uyarınca yapılan indirimin doğrudan verilen adli para cezasına uygulanmaması, Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince kabahatli hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 30/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.