Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2018/7628 · K. 2019/1885

2. Hukuk Dairesi         2018/7628 E.  ,  2019/1885 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi DAVACI-DAVALI : ... DAVALI-DAVACI : ... DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından erkeğin davası, kusur belirlemesi, velayet ve tazminatlar yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise katılma yolu ile kadının davası ve kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Davacı-davalı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 363/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davacı-davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacı-davalı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir. 2- Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin tüm, davacı-davalı kadının aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. b)Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı erkek yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 2/a bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Semih'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 154.30 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 28.02.2019 (Per.) MUHALEFET ŞERHİ Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalı-davacı erkeğin, davacı-davalı eşine birden fazla şiddet uyguladığı, "Babanın evinde ekmek yok mu" diyerek ortak konutu terke zorladığı, babasının eşi ve babasına hakaretlerine sessiz kaldığı, davacı-davalı kadınn ise; G.Y isimli bir kişiyle sadakatsizlik boyutuna ulaşan bir ilişki yaşadığı, bu ilişkinin gizlenmesi amacıyla altınlarını bu kişiye verip sahtesini kullandığı, ortak çocuğa şiddet uyguladığı, bu şekilde tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerektiği, davacı-davalı kadının daha fazla oranda kusurlu olduğunun kabulü ile davalı-davacı erkek yararına maddi - manevi tazminat takdiri gerektiği yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.