Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2018/790 · K. 2018/3794

22. Hukuk Dairesi         2018/790 E.  ,  2018/3794 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı isteminin özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 28.07.2005-14.02.2011 tarihleri arası depo biriminde çalıştığını, fazla mesai alacaklarının ödenmediğini beyanla fazla çalışma alacağını talep etmiştir. Davalı cevabının özeti: Davalı vekili, davacının fazla mesai ücreti alacağının bulunmadığını, işyerinde mevcut personel devam takip sistemi adı verilen davacının giriş ve çıkış zamanlarını belli olduğu puantaj kayıtlarında davacının fazla mesai yaptığı aylar için fazla mesai ücretlerinin, ücret bordrolarında tahakkukunun yapılarak banka yolu ile ödendiğini beyanla davanın reddini istemiştir. Mahkeme kararının özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine Dairemizce yapılan temyiz incelemesinde karar, manyetik kart sistemi kayıtlarına karşı davacıdan diyeceklerinin sorulmasına yönelik olarak bozulmuş; anılan bozma ilamına uyulmakla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Fazla mesai yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen söz konusu alacakların ödendiği varsayılır. Fazla mesainin ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla mesaisi olup olmadığı araştırılmalıdır. Somut olayda mahkemece bozma gereği gibi davacı asilden manyetik kart dökümlerine ilişkin diyeceklerinin sorulduğu, davacının bunun üzerine söz konusu sisteme davalı tarafından müdahale edildiğini ifade ettiği, davacının bu ifadesi gerekçe gösterilerek dava konusu fazla mesai alacağı manyetik kart sistemi kayıtlarına itibar edilmeksizin tanık beyanlarına göre kabul edilmiş ise de söz konusu kartlı geçiş sisteminin, işe giriş çıkışları kart basma saatine göre tespit ederek sistemde saklayan ve dökümü istendiğinde liste halinde veren bir sistem olduğu ancak davacının bu sisteme işverence elle müdahale edildiğini iddia ettiğinden söz konusu sistem üzerinde keşif yapılarak ve davacının iddialarını değerlendirebilecek uzmanlığa sahip bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.02.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.