Yargıtay 18. Ceza Dairesi · E. 2018/8383 · K. 2019/2783

18. Ceza Dairesi         2018/8383 E.  ,  2019/2783 K. "İçtihat Metni" KARAR Nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarından sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 168/1, 116/2 ve 62. maddeleri gereğince 8 ay 10 gün ve 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, anılan hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca açıklanmalarının geri bırakılmasına dair İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/09/2017 tarihli ve 2017/749 esas, 2017/789 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/12/2017 tarihli ve 2017/989 esas, 2017/776 sayılı kararına konu nitelikli hırsızlık suçunu işlemesi nedeniyle yapılan yargılama neticesinde, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 168/1, 116/2 ve 62. maddeleri gereğince 8 ay 10 gün ve 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/07/2018 tarihli ve 2018/405 esas, 2018/704 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17/12/2018 gün ve 101380 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi. İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, sanığın olay günü müştekinin işletmekte olduğu tekel bayiisine, müştekinin yan tarafta bulunan kuaför dükkanına gitmesinden faydalanarak, işyerinin açık olduğu 15:54 civarında girip, kasa kısmında bulunan cep telefonunu alarak kaçmasından ibaret somut olayda, işyerinin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerlerden olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı bulunan işyeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçunun kanunî unsurlarının oluşmadığı gözetilmeksizin sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir. Hukuksal Değerlendirme: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/06/2014 tarih ve 2014/15-157 esas, 2014/314 sayılı kararında açıklandığı üzere, Türk Ceza Kanununun "Konut dokunulmazlığının ihlali" başlıklı 116. maddesinin birinci fıkrası; "Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmayan kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır", ikinci fıkrası ise; "Birinci fıkra kapsamına giren fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri hakkında işlenmesi halinde, mağdurun şikâyeti üzerine altı aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur" şeklinde düzenlenmiştir. Maddenin işyeri dokunulmazlığının ihlalini düzenleyen ikinci fıkrasının gerekçesinde ise; "Birinci fıkrada tanımlanan fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyeri ve eklentileri hakkında işlenmesi ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır. Bu fıkranın uygulanmasında, birinci fıkrada sözkonusu olan koşullar aranacaktır. Niteliği itibarıyla açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi alışılmış, mutat olan yerler dışında kalan yerlere rıza olmaksızın girilmesi bu suçu oluşturacaktır. Avukatlık bürosu ve özel muayenehane bu gibi izinle girilmesi gereken yerlere örnek olarak gösterilebilir. Keza herkesin herhangi bir koşulu yerine getirmeksizin girebileceği yerlere, söz gelimi süpermarketlere, dükkânlara, mağazalara, halka açık olmadıkları zamanlarda, mesela mesai saatleri dışında rıza hilafına girilmesi halinde de bu suç oluşacaktır. Zira hak sahipleri bu gibi yerlere isteyenin girmesi hususunda daha başlangıçta rızalarını örtülü olarak açıklamış sayılırlar" biçimindeki açıklamalara yer verilmiştir. İnceleme konusu somut olayda; sanığın, müştekiye ait tekel bayii olarak işletilen iş yerine gündüz vakti girerek, kasanın yanında bulunan cep telefonunu çalarak işyerinden ayrıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece sanık hakkında hem hırsızlık hem de işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir. Ancak sanığın gündüz saatlerinde hırsızlık yaptığı işyerinin olay anında müşterilerin hizmetine açık oluşu karşısında, girilmesi açık bir rızaya dayanmayan mutat yerler kapsamında kaldığı gözetilerek, unsurları itibariyle oluşmayan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken, hükümlülük kararı verilmesi hukuka aykırıdır. Sonuç ve Karar: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, yapılan açıklamalara göre yerinde görüldüğünden, 1- İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan sanık ... hakkında, İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/07/2018 tarihli ve 2018/405 esas, 2018/704 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 2- Hükümdeki hukuka aykırılık sanığa verilen cezanın kaldırılmasını gerektirmekle, anılan yasa maddesinin 4-d fıkrası gereğince, sanığın işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan BERAATİNE, 3- Hükmolunan cezanın çektirilmemesine, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, 12/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.