Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2018/8545 · K. 2019/3577

12. Ceza Dairesi         2018/8545 E.  ,  2019/3577 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : Her iki sanık hakkında ayrı ayrı TCK'nın 85/2, 22/3, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanıkların ayrı ayrı mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii, katılan ... vekili ve katılan ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmekle, 14/03/2019 tarihinde yapılan duruşmada hazır olan sanık müdafii Av. ...’ın kusura ilişkin sözlü açıklamaları ile temyiz dilekçelerinde yer verdikleri ve içeriğini tekrarladıkları itirazları üzerine, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanık ...’ın 30.06.2018 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 2- Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, katılan ... vekilinin ceza miktarına, sanığın kasten öldürmeden sorumlu tutulması gerektiğine, katılan ... ve arkadaşları vekilinin bilinçli taksirin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- 23 Ekim 2011 tarihinde yerel saatle, 13.41’de Van Şehir Merkezinin yaklaşık 20 kilometre kuzeyinde, Erçek Gölünün batısında Kasımoğlu Köyü civarlarında, değişik kuruluşlara göre şiddeti 6.7 ile 7.3 arasında değişen yıkıcı bir depremin meydana geldiği, meydana gelen depremin, Van İl merkezinin yanı sıra Erciş İlçesi ve civar köylerde de önemli hasarlara yol açtığı, depremin birinci haftasında, bölgede büyüklüğü; 4.0-4.9 arasında toplam 114 deprem meydana gelmiş olduğu; şiddeti 5,0'dan büyük olan deprem sayısının ise 8 olduğu, bu ilk deprem sonrası artçı şoklar devam ederken bu sefer 9 Kasım 2011 tarihinde şiddeti 5.6 olan ve farklı bir faydan kaynaklanan ikinci bir depremin meydana geldiği, bu depremin merkez üssünün Van İl Merkezinin güney batısında kalan Edremit ilçesi olduğu, 9 Kasım 2011 tarihinde meydana gelen depremin tetiklemesi sonucu, Van il merkezinde faaliyet gösteren Aslan otel’in yıkıldığı, göçük ve enkaz altında kalan 11 kişinin yaşamını yitirdiği olayda, ön hasar tespiti başlıklı AFAD il müdürlüğü tarafından dosyaya gönderilen, hangi personel tarafından hangi tarihte düzenlendiği belli olmayan ön hasar tespit raporunda "otel binasının sağlam olduğunun" belirtilmesi, ilk deprem sonrası il yetkililerin, büyük bir depremden sonra fay hattının enerjisini boşalttığını, bu nedenle yıkıcı bir deprem beklenmediğini bildirip, evlere girilebileceğini basın yolu ile ifade etmeleri karşısında, binanın yapımında herhangi bir sorumluluğu bulunmayan sanığa yüklenebilecek kusurun sadece ilk deprem sonrası bina ile ilgili tespitleri yaptırmamaktan ibaret olduğu, sanığın ikinci depremin meydana gelmesi sonucu binanın yıkılabileceği neticesini öngördüğüne ilişkin delil bulunmadığı anlaşılmakla, bilinçli taksirin koşulları oluşmayan olayda, sanık hakkında TCK'nun 22/3. maddesinin tatbiki ile fazla ceza tayini, 2- Yargılama sırasında kendisini ayrı vekil ile temsil ettiren katılan ... lehine ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.. TEFHİM ŞERHİ: 14.03.2019 tarihinde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda, duruşmada sanık ...'ın savunmasını yapmış bulunan Av. ...’ın yokluğunda 14.03.2019 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu. .