Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2018/9009 · K. 2018/12015

8. Hukuk Dairesi         2018/9009 E.  ,  2018/12015 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi-Ecrimesil Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü. KARAR Davacı, maliki olduğu 292 ada 3 parsel sayılı taşınmazı davalıların dükkan olarak kullandıklarını ileri sürerek elatmalarının önlenmesine ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir. Davalılar, taşınmazı davacının izni dahilinde kullandıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle elatmalarının önlenmesine ve kısmen ecrimisile karar verilmiştir. Hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2- Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu bahçeli iki katlı bir dükkan bir hamam ve bir meskenli kargir bina vasfındaki 292 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kayden davacıya ait olduğu, taşınmazda bulunan dükkanın işyeri niteliği ile davalılar tarafından kullanıldığı davacı tarafın tanık bildirmediği, davalı tanıklarının dinlenildiği ve davalılar tarafından teklif edilen yeminin eda edildiği anlaşılmaktadır. Somut olayın özelliği gereği burada yemin delili üzerinde durulması gerekmektedir. Yemin; bir tarafın mahkeme önünde belirli bir vakıanın doğruluğu konusunda yasanın öngördüğü şekilde yaptığı beyandır. İspat yükü altında bulunan taraf delil listesinde bulunması koşuluyla uyuşmazlığı çözüme bağlayıcı bir vakıa hakkında hasmına yemin teklifinde bulunabilir. (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) m.225 vd.). Taraflardan birinin diğerine yemin önerisinde bulunabilmesi için öncelikle dava dilekçesinde yemin deliline başvuracağını açıkça belirtmiş olması gerekir (HMK.119/e-f-m.) Yeminin, ancak isbat yükü kendisine düşen kişi tarafından önerilmesi mümkündür. Yemin konusu vakıanın önerilen tarafın kendisinden kaynaklanan vakıalara ilişkin olması gerekir (HMK.m 225) Yemin, son çare olarak başvurulan bir delildir. Başka bir deyişle, yemin deliline başvurabilmek için öncelikle yemin önerisinde bulunanın ileri sürdüğü diğer delillerin incelenmesi ve bunların yeterli olmadığının anlaşılması gerekir. Somut olaya gelince; her ne kadar davalılar yemin deliline dayanmış iseler de dosya içeriği ve toplanan delillerden, davalı tanıklarının beyanlarından davacının çekişmeli dükkanın davalılar tarafından kullanılmasına müsade ettiği anlaşılmaktadır. Hal öyle olunca, ecrimisil isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMKnın 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenle reddine, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 02.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.