Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2018/906 · K. 2020/2730

12. Ceza Dairesi         2018/906 E.  ,  2020/2730 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; TCK’nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanıklar ... ve ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin, taşeron şirketin tamamen kusurlu olduğuna, sanık ... müdafiinin ise sanığın şantiye şefi olmadığına, sanığın şaft boşluklarını kapatma görevi olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; a) Dosya içeriğinde yer alan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı müfettişleri tarafından yapılan denetimler sonucu düzenlenen raporda, olayın meydana geldiği şantiyede işçilerin yaşamı için ciddi ve yakın tehlikelerin olduğu ve şantiye içindeki bloklardan bazılarında tesisat ve şaft boşluklarından, yüksekten düşmeyi engelleyici güvenlik önlemlerinin olmadığı eksikliklerin tespit edilmesi ve bu eksikliklerin giderilmesi istenmesine rağmen, eksikliklerin giderilmemesi nedeni ile olaydan 4 gün önce, 10.05.2012 tarihinde şantiyenin mühürlendiği, 08.05.2012 tarihli Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı müfettişlerinin katıldığı komisyon kararı ile “işverenin, kapatma sebeplerini gidermek için çalışma talebinde bulunması üzerine, hiç bir şekilde üretime yönelik çalışma yapılmamak kaydıyla sadece noksanlıkların giderilmesi amacıyla 20 işçi ile 5 gün noksan hususların giderilmesine çalışılmasına oy çokluğu ile karar verilmiştir” şeklinde kararı doğrultusunda, olay günü E blokta ölen işçinin komisyon kararı doğrultusunda eksiklikleri gidermek üzere şaft boşluklarını kapattığı sırada olayın meydana gelmesi karşısında; bilinçli taksirin koşulları oluşmadığından, sanıklar hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini; b) 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi, Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 2-Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Sanığın asıl işveren ... A.Ş.'ye bağlı olarak, 10.04.2012 tarihinde, C sınıfı (az tehlikeli sınıfta yer alan iş yerlerinde geçerli) iş güvenliği belgesi ile iş güvenliği teknikeri olarak işe başladığı, adıgeçen şirketin, ... ile imzaladığı “teknik ve idari hizmetler sözleşmesi” ile şantiye şefi olarak inşaat mühendisi olan sanık ...’ı görevlendirdiği, her iki firmanın yetkilileri arasında yapılan toplantı ve denetime ait belgelerin Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda istenilmesi neticesinde; 19.04.2012 tarihli “iş güvenliği kurul toplantısı” ile şaft boşluklarındaki açıklıkların taşeron Görgülü inşaat şirketinin şantiye şefi ... ve ... tarafından kapatılması gerektiğinin tutanak altına alındığı, yine 03.05.2012 tarihli yazı ile taşeron şirketin yüksekten düşmeyi önleyici güvenlik ağlarının alınması hususunda sanığın imzası ve işveren vekili ...’ın onayı ile uyarıldığı ve ceza kesildiği, inşaat teknikeri olan sanığın güvenlik önlemlerini almayan taşeron şirketin işlerini durdurma gibi icrai yetkisi olmadığı, eksiklikler konusunda bağlı bulunduğu yönetimi uyardığının tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında; sanığa kusur yüklenemeyeceğinden, sanığın beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.