Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2018/9159 · K. 2020/2996

15. Ceza Dairesi         2018/9159 E.  ,  2020/2996 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/1-2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosu gönderildiği, ancak uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın, hakkında mahkumiyet hükmü kesinleşen ... ile birlikte kendi aralarında altın alışverişi yapar gibi davranışlar sergiledikleri, o sırada dikkatini çeken katılanın sanık ve ...’in yanına gittiği, katılana küçük altın adı altında sarı renkli çakmağı 1.700 TL'ye sattıkları, daha sonra katılanın satın aldığı çakmağın altın olmadığını anladığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesinin 6. fıkrasında yer alan, "Resmî mercilere beyan edilmiş olup da soruşturma dosyasında yer alan adreste bulunmama veya yurt dışında olma ya da başka bir nedenle mağdura, suçtan zarar görene, şüpheliye veya bunların kanunî temsilcisine ulaşılamaması halinde, uzlaştırma yoluna gidilmeksizin soruşturma sonuçlandırılır." şeklindeki, düzenleme dikkate alındığında, Somut olayda uzlaştırmacı tarafından sunulan raporda sanığın kayıtlı telefonu olmadığından ulaşamadığı, teklif için çağrı yapmak amacıyla adresine davetname gönderildiği, sanığın adreslerinde bulunamaması nedeniyle uzlaşma davetiyesinin sanığa teslim edilemediği gerekçesiyle uzlaşma sağlanamadığı yönünde rapor düzenlenmiş ise de, Dairemizin 2015/10074 E., 2017/12737 K. sayılı bozma ilamının tarihinin 31/05/2017, mahkemece dosyanın uzlaştırma bürsuna gönderilme tarihinin 30/06/2017 olduğu, uzlaştırma raporunun düzenlenme tarihinin 28/04/2017 olarak yazıldığı, 02/05/2017 tarihinde ise onaylandığının, sanığın da 24/05/2017-20/02/2018 tarihleri rasında cezaevinde hükümlü olduğu, uzlaştırma raporu ekinde sanığa çıkarılan davetnamenin yer almadığı, sanığın da 08/02/2018 tarihli oturumda uzlaştırma davetnamenin kendisine ulaşmadığını, zaten 2017 yılı mayıs ayından beri cezaevinde bulunduğunu, katılan ile uzlaştırmanın sağlanmasını istediğini beyan etttiği, temyiz dilekçesinde de bu hususu vurguladığının anlaşılması karşısında; sanık ceza infaz kurumunda ise Segbis vasıtasıyla, ya da yoksa vasisine uzlaşma teklifinin yapılması değilse son bildirdiği adresine teklif davetnamesinin gönderilmesi, gözetilmeksizin, sanığa ulaşılamadığından bahisle uzlaşma sağlanamadığına dair rapora itibar edilerek, yazılı şekilde mahkumiyet hükmünün tesisi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 02/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.