Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2018/9737 · K. 2018/22116

9. Hukuk Dairesi         2018/9737 E.  ,  2018/22116 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Müd. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI 1- Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 28/04/2015 yerine, 26/07/2018 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata kabul edilmiştir. 2- Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kararın bozmaya uygun olmasına göre, davalı ... Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 3- Hükmüne uyulan bozma ilamında dava dilekçesinde her bir alacak kalemi için ayrıştırma yapılmaksızın istenen toplam alacak miktarının her bir alacak kalemi için eşit şekilde talep edildiği kabul edilerek ve buna göre kıdem tazminatı dışındaki alacakların, dava ile istenen miktarlarına dava tarihinden, ıslahla arttırılan miktarlarına ise ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi ve oluşan bu sonuca göre vekâlet ücreti ile yargılama giderlerine hükmedilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece dava dilekçesinde ayrıştırma yapılmaksızın istenen toplam alacak miktarı her bir alacak için eşit kabul edilerek dava ve ıslah ayrımına göre faize hükmedilmiş ise de, bozma sonrası ortaya çıkan duruma göre dava kısmen reddedildiği halde, tamamen kabul edilmiş gibi hükümde davanın kabulüne denmesi yine davanın kısmen kabulü sonucuna bağlı olarak toplam 238,85 TL alacak talebi reddedilmiş olmakla ve karar tarihinde yürürlükte olan ...Ü.T’nin 13/2. maddesi uyarınca vekalet ücreti reddedilen miktarı geçemeyeceğinden, vekille temsil edilen ve red sebebi ortak olan davalılar lehine reddedilen alacak miktarı kadar (238,85 TL) vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi, ayrıca yargılama giderlerinden tarafların kabul ve red oranına göre sorumlu tutulması gerekirken tümünden davalıların sorumlu tutulması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK’nun geçici 3/2. Maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının birinci paragrafında yer alan “Davanın KABULÜNE” kelimeleri hükümden çıkartılarak, yerine “Davanın KISMEN KABULÜNE” kelimelerinin yazılmasına, Yine hüküm fıkrasının yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin 8 ve 9. bentleri hükümden çıkartılarak yerlerine sırasıyla, “8-Davacı tarafından bozmadan önce yapılan toplam 328,50 TL. bozmadan sonra yapılan 3 adet tebligat gideri 42,00 TL olmak üzere toplam 370,50 TL yargılama giderinin kabul ve red oranına göre hesaplanan 355,53 TL’sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, kalan kısmının davacı üzerinde bırakılmasına, 9-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan 2.180,00 TL maktu vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya, 238,85 TL’nin ise davacıdan alınarak davalılara, verilmesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 03/12/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.