Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2019/10016 · K. 2019/19363

2. Ceza Dairesi         2019/10016 E.  ,  2019/19363 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 2- Kabule göre de; a- Hırsızlık suçundan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 141/1. ve 50/1-a maddelerine göre belirlenen 6.000 TL adli para cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 3.500 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın "3.000,00 ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" şekilde karar verilmesi, b- 15. Ceza Dairesinin 23/10/2017 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 03/09/2015 tarihli kararda sanık hakkında, güveni kötüye kullanma suçundan TCK'nın 155/1, 62/1 maddeleri ile 5 ay hapis cezası ve 25 gün adli para cezası verildiği ve 3.500,00 TL adli para cezasına çevrildiği, 3.500,00 TL adli para cezasının ise 10 eşit taksitle tahsiline karar verildiğinin anlaşılması karşısında, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bozmadan sonra kurulan 13/12/2018 tarihli hükümde, hırsızlık suçundan sonuç ceza olarak 3.500,00 TL adli para cezasından sadece 3.000,00 TL adli para cezası hakkında 10 eşit taksit yapıldığının ve sanığa verilen 500.00 TL adli para cezasının taksitlendirilmediğinin anlaşılması karşısında; bozmadan önceki kararda belirlenen taksitlendirmenin 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12/12/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.