Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2019/10105 · K. 2021/2221

12. Ceza Dairesi         2019/10105 E.  ,  2021/2221 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddelerine göre mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay günü saat 07:15 sıralarında, katılan ...'nün sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde 7 metre genişliğinde bölünmüş asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalli ışık kontrollü dönel kavşağa geldiğinde, kırmızı ışık ihlali yaparak kavşağa giriş yapan sanığın sevk ve idaresindeki çekicinin, katılan ...'nün idaresindeki aracın sol yan kısmına çarpması sonucu, sürücü ...'nün vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde, aynı araçta yolcu olarak bulunan ...'nün ise basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralanması ile sonuçlanan ve kazanın meydana gelmesinde sanığın tamamen kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-TCK’nın 89/4. maddesinde doğrudan ya da seçimlik olarak adli para cezası öngörülmemiş olmasına rağmen sanık hakkında doğrudan adli para cezası tayin etmek suretiyle TCK’nın 2 ve 61/10. maddelerine aykırı davranılması, 2-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, kamyon şoförü olan sanığın sürücü belgesinin asgari hadden çok fazla uzaklaşmak suretiyle 1 yıl 8 ay süre ile geri alınmasına karar verilmesi, 3-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde; belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgileri incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında E, D ve A2 sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, aynı zamanda mevcut sürücü belgesi sınıflarının birbirleri yerine ikamesinin söz konusu olmadığı, dolayısıyla sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki çekici ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle yaralama suçu sebebiyle E ve A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, sanığa ait sürücü belgesinin ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi, 4-TCK'nın 52/2. maddesinin sanık hakkında uygulanması sırasında sanığın şahsi ve ekonomik hallerinin göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeksizin, emekli olduğunu ve şoförlük yaptığını, aylık gelirinin de 1500-2000.-TL arası olduğunu beyan eden sanık hakkında tayin edilen cezanın TCK'nın 52/2 maddesi gereğince adli para cezasına dönüştürülmesi sırasında, hapis cezasının günlüğü 50 TL üzerinden paraya çevrilmesi, Kanuna aykırı olup, sanığın ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 03/03/2021 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.