Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2019/10165 · K. 2023/6644

11. Ceza Dairesi         2019/10165 E.  ,  2023/6644 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/449 E., 2015/465 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık ve sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli ve 2015/449 Esas, 2015/465 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulamasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiileri ayrı ayrı süre tutum talebinde bulunmuş, gerekçeli karar usule uygun tebliğ edilmesine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesini sunmamış; sanık, dosyanın “temyize gönderilmesi” talepli dilekçe sunmuştur. III. OLAY VE OLGULAR 1. Hakkında yakalama emri bulunan sanığın, kolluk birimlerinin kimlik ibraz etmesini istemesi üzerine, kardeşi mağdur ...'ye ait nüfus cüzdanını verdiği, uzmanlık raporu ile orijinal olan nüfus cüzdanı üzerindeki asıl fotoğrafın sökülerek başka bir fotoğraf yapıştırıldığının, sahteciliğin aldatma kâbiliyetinin bulunduğunun belirtildiği iddia ve kabul edilmiştir. 2. Sanık savunmasında, üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir. 3. Mağdur ..., ağabeyi olan sanığın nüfus cüzdanını aldığından haberi bulunmadığını, şikayetçi olmadığını beyan etmiştir. 4. Bursa Krıminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nden alınan uzmanlık raporunda; suça konu nüfus cüzdanının orijinal olmakla birlikte fotoğrafın değiştirildiği ve aldatma kabiliyetinin bulunduğu belirtilmiştir. 5. Mahkemece duruşmada sahte nüfus cüzdanının incelendiği ve aldatma niteliğini haiz olduğunun gerekçeli olarak duruşma zaptına yazdığı görülmüştür. 6. Mahkemece sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE 1. Sanık savunması, mağdur beyanı, uzmanlık raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyetine karar veren mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. 2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 3. Sanığın gözaltında geçen süresinin hükmedilen cezasından, 5237 sayılı Kanun’un 63 üncü maddesi gereğince mahsubu gerekirken bu hususun düşünülmemesi hatalı ise de bunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 5. Ancak; Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2008 tarih ve 57/74 sayılı kararında ve 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtildiği üzere suç tarihinden sonra kesinleşen ilamın tekerrüre esas alınamayacağı; UYAP üzerinden yapılan incelemede, Mahkemece tekerrüre esas alınan Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/307 Esas, 2011/378 Karar sayılı kararının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/5555 Esas, 2015/33428 Karar sayılı kararı ile bozulduğu anlaşıldığından sanık hakkında, 11.08.2015 olan suç tarihinde kesinleşmemiş bulunan Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/307 Esas, 2011/378 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması, Hukuka aykırı görülmüş olup bahse konu bu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli ve 2015/449 Esas, 2015/465 Karar sayılı kararına yönelik sanığın ve müdafıinın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin "Sanığın Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/307 E, 2011/378 K sayılı ilamı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezasına mahkum olduğu, kararın 18.11.2013 tarihinde kesinleştiği, sanığın sözü edilen mahkumiyeti nedeniyle yargılama konusu suç bakımından miikerrir olduğu anlaşılmakla TCK 58 maddesi gereğince cezalarının infazı sırasında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" şeklindeki bölümü çıkartılarak yerine "Sanığın İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/161 Esas, 2013/342 Karar sayılı ilamı ile bina içerisinde muhafaza altına alman eşya hakkında hırsızlık suçundan verilen ve 02.10.2013 tarihinde kesinleşen 7.000,00 TL adli para cezasının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince cezasının infazı sırasında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" şeklindeki bendin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.