Yargıtay 20. Hukuk Dairesi · E. 2019/1029 · K. 2019/3365

20. Hukuk Dairesi         2019/1029 E.  ,  2019/3365 K. "İçtihat Metni" ........ Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R Dava dilekçesinde; davacının..... parseldeki ......yönetici ve aynı zamanda kat maliki olduğu, davalının ise aynı apartmanda 13 nolu ve 14 nolu bağımsız bölümlerin maliki olup sahibi olduğu dükkanda motosiklet satıcılığı yaparken ortak yerlerden olan ön ve yan bahçeyi işgal ettiği beyan edilerek, davalının vaki müdahalesinin men'i ile yapılan imalatların kaldırılması ayrıca geriye doğru şimdilik aylık 500 TL olmak üzere geriye dönük 5 yıllık ecrimisilin faiziyle birlikte davalıdan tahsili istenilmiştir. .....Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne..... ada 14 parselde kayıtlı taşınmazda, 13 ve 14 no.lu bağımsız bölümlerin maliki olan davalının, ..... sayılı Değişik İş sayılı dosyasında mevcut bilirkişi inşaat mühendisi.....28/05/2015 tarihli ek raporundaki krokide turuncu kalem ile boyalı (b) harfi ile gösterilen 45,75 m2 alanda motosiklet teşhirinde kullandığı park etmiş motosikletlerin ve bu alanı örten gölgeliğin kaldırılması suretiyle davalının müdahalesinin önlenmesine, KMK'nın madde 33. gereğince davalıya kararın kesinleşmesini müteakip 3 gün içinde ortak yer olan ön bahçeyi arsa payı oranında 38,05 m2 kullanacak şekilde imalatların ve motosikletlerin kaldırılarak eski hale getirmesi için süre verilmesine, davalının eski hale getirmeyi süresinde yerine getirmemesi halinde kararın icraen infazına karar verilmiş, hükmün davacı ile davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2017/4648 Esas, 2017/7600 Karar sayılı ilamıyla “...Feragat edilen ecrimisil talebi yönünden olumlu/olumsuz bir hüküm kurulmamış olması, Kat Mülkiyeti Kanununa göre; ortak alanlar, bütün kat maliklerince arsa payları oranında kullanılacak olan alanlar olup, bütün kat malikleri bu alanlara hisseleri oranında maliktirler, ancak bu alanlar münhasıran bir kat maliki tarafından kullanılamayacağından, davalının arsa payı oranı olan 38,05 m2 şeklinde davalıya kullanım hakkı sağlanmasına yol açacak şekilde karar verilmesi yasaya aykırı olup, anataşınmazın mimari projesinde ve yönetim planında belirtilen kullanım şekline göre ortak alanların tespit edilerek varsa buna yönelik müdahalelerin men'i ve eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken eksik ve yetersiz inceleme ile usul ve kanuna aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir...”denilerek kararın bozulmasına hükmedilmiştir. ....... Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde; davanın kabulüne, ...., 6033 ada 13 ve 14 bağımsız bölümlerin maliki olan ...'ın ortak alanlardaki müdahalesinin önlenmesine, bu alandaki bu alanı örten gölgeliğin kaldırılması suretiyle müdahalesinin önlenmesine, davacı tarafın ecrmisil taleplerinden feragat ettikleri nedeniyle ecrimisil taleplerine yönelik davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir. Dava, müdahalenin meni, ecrimisil istemine ilişkindir. 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. madde 1. fıkrasına göre; bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. 2. fıkrasına göre; bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez. 3. fıkrasına göre; bu Kanunda bölge adliye mahkemelerine görev verilen hallerde bu mahkemelerin göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanunun bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanır. Dosya içerisindeki belgelerin incelenmesinde; .......08/11/2018 tarihli 2018/230 E.- 2018/2098 K. sayılı kararı her ne kadar tebliğden itibaren 2 hafta içinde İzmir BAM' da istinaf yasa yolu açık olmak üzere verildiği anlaşılmışsa da aynı mahkemece daha önce 29.09.2015 tarihinde verilen 2014/539 Esas, 2015/1060 Karar sayılı sayılı kararın Yargıtay 20. Hukuk Dairesince incelenerek 11/10/2017 tarihli 2017/4648 Esas, 2017/7600 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verildiği görülmekle; 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3/2. maddesi uyarınca bölge adliye mahkemelerinin görevli olmadığı ve 1086 sayılı HUMK'nın uygulanması gerektiğinden ilgili kararın istinaf yoluna değil temyiz yoluna tabi olduğu tespit edilmiştir. ......2018/230 E.- 2018/2098 K. sayılı kararı, davacı vekiline 20.12.2018 tarihinde tebliğ edilmiş, ancak yasal 8 günlük süreden sonra 03.01.2019 tarihinde karar temyiz edilmiştir. Bu durumda HUMK'nın 437. maddesi hükmünde öngörülen 8 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan, 1.6.1990 gün ve 1989/3 E.- 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin süreden REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine13/05/2019 günü oy çokluğu ile karar verildi. ....... KARŞI OY YAZISI Temyiz incelemesinde 1086 sayılı HUMK’nın uygulanması gerektiği, sulh mahkemesi kararlarının temyiz süresinin tebliğden itibaren 8 gün olduğu açıktır. Ne varki; Sulh Hukuk Mahkemesi, kısa ve gerekçeli kararında, karara karşı temyiz yolu açık olmak üzere ve temyiz süresi " 8 gün " olmasına rağmen istinaf yasa yolu açık olmak üzere -3 - 2019/1029-2019/3365 "iki hafta" olarak belirlemiş, bu hüküm kararı temyiz eden davacı vekiline 20.12.2018 tarihinde tebliğ edilmiş, mahkemenin belirlediği iki haftalık sürede ancak yasal 8 günlük süreden sonra 03.01.2019 tarihinde karar temyiz edilmiştir. Somut uyuşmazlıkta, kanun yolu başvurusunda, mahkemece hatalı belirlenen sürenin mi, kanunda belirlenen sürenin mi uygulanması gerektiği, mahkeme kararında belirtilen sürenin kabul edilmemesi halinde adil yargılanma hakkı kapsamında yer alan mahkemeye erişim hakkının engellenip engellenmediğinin incelenmesi gerekir. Anayasanın 36. maddesinin birinci fıkrasında, herkesin, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı ve davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu belirtilmiş, yine taraf olduğumuz, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde de, herkesin kişisel hak ve yükümlülükleriyle ilgili her türlü iddiasını mahkeme önüne getirme hakkı güvence altına alınmış olup, bu madde kapsamında, mahkeme kararlarına karşı kanun yolu başvurusunda bulunma hakkı, adil yargılanma hakkı kapsamındadır. Yasal düzenlemeler ve belirtilen olgular ışığında değerlendirildiğinde; davacı vekilinin, mahkemenin kısa ve gerekçeli kararında belirtilen süreye uyarak, bu süre içinde temyiz başvurusunda bulunmuştur. Hakim, uyuşmazlıkta uygulanacak kanun hükmünü tespit edip uygulamakla yükümlüdür (1086 sayılı HUMK. m. 76, 6100 sayılı HMK 33. maddesi). Mahkemenin, kanun yolunu ve süresini taraflara doğru gösterme yükümlülüğü gözönüne alındığında, mahkeme tarafından kanun yolunun ve süresinin hatalı gösterilmesi sonucu davanın taraflarının kanun yolu başvuru talebinin süreden reddedilmesi, hatanın tüm sonuçlarının davanın taraflarına yüklenmesi, adil yargılanma hakkı kapsamında adalete erişim hakkının sınırlandırılmasıdır. Anayasanın 40. maddesinin ikinci fıkrası ve 6100 sayılı Kanunun 297. maddesinin “ç” bendi uyarınca, hükümde, kanun yolları ve süresinin gösterilmesi bir zorunluluk olduğu gibi HMK 297/2. fıkrasında “...Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir...” vurgusu yapılmıştır. Yargı kararlarına karşı başvurulacak kanun yolu ile süresinin hükümde açıkça ve doğru olarak gösterilmemiş olması bu hakkın etkin bir şekilde kullanılmasını doğrudan engelleyecek ve hak arama hürriyetinin ihlal edilmesine sebep olacaktır. Her ne kadar kanun yolu ve süresi, ilgili kanun maddelerinde açıkça belirtilmiş ise de, yargı organlarının yanlış yönlendirmesi sonucunda ilgililerin hak kaybına uğramayacağının kabul edilmesi gereklidir. Karardaki yanlış yönlendirmenin hak kaybına yol açacağı açıktır, kanun yolunun ve kanun yoluna başvurma süresinin yanlış gösterilmesi bozma sebebi olmalıdır. Hakimin lehe verdiği karar hak sahibinin hak kaybına yol açacak şekilde yorumlanamaz. Kararın hüküm kısmı bir bütün olarak temyize tabidir. Bu gibi hallerde, usul kurallarının mahkemeye erişim hakkını kısıtlayacak şekilde katı uygulanmaması, mahkemenin kanun yolu ve süresini hatalı belirlemesi halinde, kararda belirtilen süreye uyularak yapılan kanun yolu başvurusunun, adil yargılanma hakkı ve mahkemeye erişim hakkı kapsamında süresinde yapıldığının kabul edilmesi gerektiği görüşünde olduğumdan, temyiz başvurusu süresinde kabul edilerek, temyiz incelemesinin yapılması gerektiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum. ...... KARŞI OY YAZISI Mahkemece verilen kararda, dosyanın daha önce Yargıtay incelemesinden geçip bozulmuş olması nedeniyle 8 gün içinde temyize tabi olmasına rağmen, kısa ve gerekçeli kararda yasa yolu olarak “...istinaf yasa yolu açık olmak üzere iki hafta...” olarak belirtilmiştir. Bu karar, istinafa başvuran davacı vekiline 20.12.2018 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı vekiline bu kararı 8 gün geçtikten sonra ancak mahkemenin kararında belirttiği süre olan iki hafta dolmadan istinaf etmişlerdir. Buradaki ihtilaf; esasen temyize tabi bir kararın, mahkemece yanlış değerlendirme yapılarak istinafa tabi olduğunun kararda bildirilmesi ve davalıların da mahkeme kararında belirtilen kanun yoluna belirtilen süre içinde istinaf başvurusu yapmış olması nedeniyle bu başvurunun süresinde ve usulüne uygun olup olmadığından kaynaklanmaktadır. Anayasanın 40. maddesinde “(Ek fıkra: 3/10/2001-4709/16 md.) Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır.” hükmü yer almaktadır. Yine, 6100 sayılı HMK'nın “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297. maddesinin “ç” bendinde; “Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresinin” kararda yer alması gerektiği belirtilmiştir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de kararlarında, kanun yollarına başvuruyu adil yargılanma hakkı kapsamında değerlendirmektedir. Yukarıda da belirtildiği üzere bir kararın istinafa veya temyize tabi olup olmadığını belirleme görevi hâkime verilmiştir. Hâkim, hükmünün hangi kanun yoluna tabi olduğunu ve süresini kararında doğru olarak belirtmek zorundadır. Bir hükmün hangi kanun yoluna tabi olduğunu belirlemek hukuki bir muhakemeyi gerektirmektedir. Nitekim bu konuda zaman zaman Yargıtay ile Bölge Adliye Mahkemeleri ya da ilk derece mahkemeleri arasında da görüş ayrılıkları olmaktadır. Olayımızda verilen hüküm esasında istinafa tabi bir hükümdür. Ancak daha önce dosya Yargıtay’a gelip bozulduğu için yerel mahkemece verilen karar doğrudan Yargıtay’a gönderilmesi gerekmektedir. Mahkemece bu husus yanlış muhakeme edilerek istinafa tabi olduğu kararına varılmıştır. Mahkemenin dahi yanlış bir değerlendirme yaptığı bir konuda hukuk eğitimi almamış kişilerin kararda yazanın aksine doğru bir değerlendirme yapmasını beklemek hakkaniyete uygun düşmeyeceği gibi, mahkemenin kararında bildirdiği kanun yoluna başvuran tarafın başvurusunu hak kaybına yol açacak şekilde aleyhine değerlendirip kanun yoluna müracaatını engelleyecek biçimde yorumlamak adil yargılanma hakkının da ihlali niteliğindedir. Kanun yolu süresinin yanlış bildirilmesinden farklı olarak kanun yolunun yanlış yazılmış olması, bu hususun tespitinin bir hukuki muhakemeyi gerektirmesi nedeniyle kanun yoluna başvuran kişinin aleyhine değerlendirilemeyeceği ve adil yargılama ilkesine aykırılık teşkil edeceği, bu nedenlerle yapılan kanun yolu başvurusunun süresinde olduğu kanaatinde olduğumdan temyiz süresinin geçirildiğine dair çoğunluk görüşüne katılmayarak temyiz incelemesinin yapılması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.