Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2019/10414 · K. 2023/7042

11. Ceza Dairesi         2019/10414 E.  ,  2023/7042 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/100 E., 2015/868 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2014/100, 2015/868 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca teşdiden 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ...'nin temyiz isteği; cezasının ertelenmesi gerektiğine ilişkindir. Sanık ... hükmü temyiz etmek istediğine dair dilekçe vermiş olup herhangi bir gerekçe ileri sürmemiştir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanıklar hakkında, şikayetçi adına sahte olarak düzenlenmiş nüfus cüzdanını noterlikte kullanarak kendisini şikayetçi olarak tanıtan bir kişi temin edip bu kişi aracılığıyla şikayetçi adına taşıt kira sözleşmesine sahte imza attırmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiasıyla kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. 2. Sanıklar sorgularında, yüklenen suçu kabul etmemişlerdir. 3. Bilirkişi raporu ile suça konu taşıt kira sözleşmesindeki adına atılı imzanın şikayetçi ile sanıklara ait olmadığı belirlenmiştir. 4. Suça konu belgenin noter tarafından düzenlenerek noter huzurunda imzalanan taşıt kira sözleşmesi olduğu anlaşılmıştır. 5. Mahkemece; iddia, savunma, haklarındaki mahkûmiyet hükümleri temyize konu olmayan sanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre yüklenen suçun sübut bulduğu kabul edilerek sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur. IV. GEREKÇE 1. Suça konu belgenin kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belge niteliğinde olduğu, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2. Sanık ...'nin 3 ... fazla hapis cezasını içerir önceki hükümlülüklerinin ertelemeye engel teşkil ettiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebebi yerinde görülmemiştir. 3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 4. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8-151 Esas, 2013/304 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilerek, sanıklardan ...'ın adli sicil kaydında yer alan ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2011 tarih ve 2011/147 Esas , 2011/385 Karar sayılı ilamının, sanıklardan ...'ün adli sicil kaydında yer alan Kemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2011 tarih ve 2007/366 Esas, 2011/407 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınılması ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüte neden olacak şekilde birden fazla ilamın tekerrür esas alınması hukuka aykırı bulunmuş olup bu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2014/100, 2015/868 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından sanıklardan ... hakkında tekerrüre esas alınan Bayındır Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2009 tarihli ve 2009/265 Esas, 2009/356 Karar sayılı ilama ilişkin paragrafın, sanıklardan ... hakkında tekerrüre esas alınan Kemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2012 tarihli ve 2009/1006 Esas, 2012/544 Karar sayılı ilama ilişkin paragrafın çıkartılması suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2023 tarihinde karar verildi.