Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2019/10443 · K. 2020/3603

2. Ceza Dairesi         2019/10443 E.  ,  2020/3603 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; O yer Cumhuriyet savcısının, her iki suça yönelik temyiz talebinin lehe ve aleyhe olduğu belirlenerek yapılan incelemede; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Müştekinin Baba Yusuf Cami'sinde namaz kıldığı safhada askıya asmış olduğu ceketinin cebinde bulunan cüzdanının çalınması şeklinde gerçekleşen olayda; TCK'nun 142. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde düzenlenen "Kamu kurum ve kuruluşlarında veya ibadete ayrılmış yerlerde bulunan ya da kamu yararına veya hizmetine tahsis edilen eşya hakkında" ve 2. fıkrasının (h) bendinde düzenlenen "Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında" olmak üzere hırsızlık suçunun iki farklı nitelikli halinin ihlal edildiği, böylelikle sanığın, suçun daha ağır cezayı içeren nitelikli hali olan TCK'nun 142. maddesinin 2. fıkrasının (h) bendi uyarınca cezalandırılması gerektiği halde suç vasfında yanılgıya düşülerek; aynı Kanun'un 142/1-a maddesiyle hüküm kurularak eksik cezaya hükmolunması, 2-Finansbank'ın 19.02.2015 tarihli yazısı ve dosya kapsamına göre; sanığın çaldığı müştekiye ait banka kartı ile ilk önce farklı banka ATM'sinden saat 15.37'de 100 TL, devamla saat 15.50'de Finansbank Yenihal şubesi ATM'sinden 40 TL olmak üzere toplamda 140 TL çekerek, suça konu banka kartını birden fazla kullanmak suretiyle haksız çıkar sağladığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçu açısından TCK’nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 3-İçinde nüfus cüzdanı, sürücü belgesi, çeşitli kredi kartları, 30 TL ve 50 Euro nakit paranın bulunduğu cüzdanın çalınması karşısında; müştekinin dinlenilmesi sureti ile sanığın eşi tarafından sunulan 04.05.2015 tarihli dilekçe ekinde ibraz edilen havale kağıdında belirtildiği gibi 200 TL'nin müştekinin uhdesine geçip geçmediği ile çalınan diğer eşyaların iadesinin de sağlanıp sağlanmadığı hususları sorulup, buna göre araştırma yapılması gerektiği ve 200 TL'nin müştekinin uhdesine geçtiğinin belirlenmesi halinde ise müştekiden kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakat edip etmeyeceği sorularak, sonucuna göre her iki suç açısından 5237 sayılı TCK'nın 168/2-4 maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde kararlar verilmesi, 4-Banka veya Kredi Kartının Kötüye Kullanılması suçundan, temel ceza belirlenirken hapis cezası asgari hadden uygulandığı halde, hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının ayrı gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini suretiyle çelişkiye neden olunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.