Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2019/10504 · K. 2020/720

11. Ceza Dairesi         2019/10504 E.  ,  2020/720 K. "İçtihat Metni" Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 25.11.2019 tarih ve 2019/11682 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03.12.2019 tarih ve KYB-2019/118128 sayılı ihbarname ile; Mühür bozma suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1 ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 51. Maddesine göre ertelenmesine dair Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/06/2013 tarihli ve 2013/386 esas, 2013/609 sayılı kararının "Dosya kapsamına göre, sanığın 26/12/2011 tarihinde kaçak elektrik kullandığının tespiti üzerine elektrik dağıtım ve satış yetkisine sahip 29/12/2010 tarihinde özelleştirilmiş olan Yedaş A.Ş. yetkililerince sanığa ait sayacın mühürlendiği, kamu güvenine karşı işlenen suçlardan olan mühür bozma suçun oluşabilmesi için mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının gerekli olduğu, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2012/22539 esas, 2013/15593 sayılı ilâmında belirtildiği üzere, elektrik dağıtım ve satış yetkisinin özel hukuk kişilerine devrine ilişkin yasal düzenlemelerde özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine dair hüküm bulunmadığı gibi kamusal faaliyetin özel hukuk kişileri eliyle ihale yoluyla yürütülmesinin bahse konu görevlileri kamu görevlisi haline getirmeyeceği, bu itibarla mühür bozma suçunun hukuka aykırılık unsuru gerçekleşmediği cihetle, beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden" bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla, Dosya incelendi, gereği görüşüldü: İncelenen dosyaya göre; 07.06.2012 tarihli mühür bozma tutanağına konu 26.12.2011 tarihli mühürleme işlemini gerçekleştiren katılan Yeşilırmak Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi'nin, mühürleme tarihinden önce 29.12.2010 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle, lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nin 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla; ihbarnamedeki kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.06.2013 tarihli 2013/386 Esas ve 2013/609 Karar sayılı kararının CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA; bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, yüklenen suç unsurları itibarıyla oluşmadığından sanığın BERAATİNE, cezanın çektirilmemesine, yeniden yargılama yapılmamak şartıyla dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE, 03.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.