Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2019/1057 · K. 2019/9954

11. Ceza Dairesi         2019/1057 E.  ,  2019/9954 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sorgusunda beyan ettiği ve aynı zamanda MERNİS adresi olan adresine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebliği usulsüz olup temyiz süresini başlatmayacağından, sanık müdafinin 29.05.2015 havale tarihli temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 1- Sanık hakkında "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte belge düzenleme" suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde: Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar oluşturduğunun ve sanığın aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenlemek şeklinde gerçekleşen eylemlerinin zincirleme suç oluşturması nedeniyle TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltan nedenin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 2- Sanık hakkında "Defter ve belge gizleme" suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde: Sanık hakkında, yetkilisi olduğu ... Tük. Malz. İlet. ve Tarımsal Ürün. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye ait 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarına ait defter ve belgelerini, usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen incelemeye ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/7. maddesinde yer alan "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir." hükmü karşısında, aynı sanık hakkında aynı eylemi nedeniyle yeniden yargılama yapılarak hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; UYAP üzerinden yapılan incelemede, sanık hakkında "defter ve belge gizleme" suçundan Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 28.02.2014 tarihli 2011/17800 Soruşturma ve 2014/2261 Esas sayılı sayılı iddianamesi ile açılan kamu davası neticesinde, Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.06.2015 tarihli 2014/168 Esas ve 2015/609 Karar sayılı ilamı ile sanığın beraatine karar verildiği görülmekle, Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/168 Esas ve 2015/609 Karar sayılı dosyası Mahkemesinden getirtilip incelenerek, atılı suç yönünden mükerrer dava açılıp açılmadığı araştırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.