Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2019/10804 · K. 2022/129
12. Ceza Dairesi 2019/10804 E. , 2022/129 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 53/1-2, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın idaresindeki otomobille meskun mahalde geceleyin aydınlatması bulunan hız sınırın 50 km olarak belirlendiği bölünmüş yolda seyri sırasında kaza mahalli dört yönlü kavşağın bitim noktasına geldiğinde soludan orta refüjden karşıya gecen yayaya sol şerit üzerinde fren tedbrine başvurmadan çarpması sonucu sola doğru bölünmüş yolun diğer kısmına savrulan yayanın hayatını kaybettiği, sanığın ise olay yerini terkettiği, kendi beyanına göre 70-80 km hızla seyreden sanığın meskun mahal hız sınırları üzerinde seyri sırasında yola gereken dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle tali kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda; sanığın suçtan sonraki tutum ve davranışları ile olayın gerçekleşme biçimi değerlendirildiğinde mahkemenin TCK’nın 50/4. maddesinin uygulanmaması ve TCK’nın 53/6. maddesi gereğince 3 yıl süreyle sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına yönelik gerekçelerinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu hususta bozma talep eden görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin cezanın ağır olduğuna yönelik hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak; 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmesi, Kanuna aykırı olup sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. paragrafının hükümden çıkarılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 11/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.