Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2019/10943 · K. 2019/20757
3. Ceza Dairesi 2019/10943 E. , 2019/20757 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1) Sanık ... ile şikayetten vazgeçen mağdur ... ve inceleme dışı sanık ...un bacanak oldukları, suç tarihinde ...'un evinde hep birlikte toplanıp alkol aldıkları ve sarhoş oldukları bir sırada taraflar arasında ailevi sebeplerle tartışma çıktığı, bunun üzerine her iki sanığın mağdura tekme tokat ile vurdukları, bilahare inceleme dışı sanık ...un bıçakla mağduru kati raporunda görüleceği üzere BTM ile giderilemez şekilde yaraladığı anlaşılan olaylarda, her ne kadar sanık ...'ın inceleme dışı sanık ...un bıçakla yaralama eylemine yardım eden sıfatıyla iştirak ettiğinden bahisle 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 39/2-c maddeleri kapsamındaki yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de hükmün gerekçesinde sanık ...'ın inceleme dışı sanık ...un eylemine ne surette yardım ettiği denetime olanak verecek biçimde gösterilmediği gibi; mağdurun, sanıkların ve tanıkların beyanlarına, tüm dosya kapsamına ve oluşa göre, mağdurun bıçakla yaralanmasına konu eylemi sanık ...'ın yardım eden sıfatıyla işlediğine dair delil de bulunmadığı, sanık ...'ın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi kapsamındaki takibi şikayete bağlı kasten basit yaralama suçuna vücut verdiği ve mağdur ...'in şikayetinden vazgeçtiği gözetilerek sanık ...'dan TCK'nin 73/6. maddesi gereğince bu vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulup sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini yerine suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre; 2) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı iptal kararı da gözetilerek, TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.