Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2019/1116 · K. 2022/8180

11. Ceza Dairesi         2019/1116 E.  ,  2022/8180 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa aykırılık HÜKÜMLER : Mahkumiyet Sanıklar hakkında, Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2012 tarihli iddianamesi ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan da dava açıldığı ancak bu suçtan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, atılı suçtan Mahkemesince hüküm kurulması mümkün görülmüştür. 1) 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan Vergi Dairesi Başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin olduğu, Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2012 tarihli iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak “sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, ancak bu suçla ilgili verilen mütalaa bulunmadığı, sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşemeyeceği dikkate alınarak; iddianameye konu olan sahte fatura kullanma suçu yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda davaların düşmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden yargılamaya devamla, hükmün gerekçe kısmında sahte fatura düzenleme suçu anlatıldıktan sonra sahte fatura kullanma suçundan mahkumiyet hükümleri kurulması Yasaya aykırı, 2) Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle, 213 sayılı Kanun'un 359 ve 367. maddelerinde değişiklik yapılmış olup aynı Kanun'un 6. maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na eklenen geçici 34. maddenin 3. fıkrasındaki "Bu maddeyi ihdas eden Kanun'un yayımı tarihinde 359. madde kapsamına giren suçlardan dolayı temyiz veya istinaf kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 359. maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir" hükmü uyarınca, 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.