Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2019/11313 · K. 2020/7383

12. Ceza Dairesi         2019/11313 E.  ,  2020/7383 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Temyiz Edenler: Sanık müdafii ve katılan kurum vekili Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın idaresindeki kapalı kasa kamyonet ile, geceleyin meskun mahaldeki sağında yaya kaldırımı bulunmayan, 12 metre genişliğindeki çift yönlü aydınlatmasız caddede seyir halindeyken, olaya konu “T” kavşak mahalline doğru yaklaştığı sırada, seyir yönüne göre yolun sağındaki sokak girişinden kaplama üzerinde aynı yönde yürümekte olan 15 yaşındaki yayaya, müracaat ettiği fren ve direksiyon tedbirine rağmen kurtaramayarak çarptıktan sonra, sağ taraftaki kaldırım üzerinden boş araziye doğru savrularak duruşa geçtiği, yayanın tedavi gördüğü hastanede bir hafta sonra hayatını kaybettiği, bu şekilde yola gereken dikkatini vermeyip seyrini yol, mahal ve far ışığı altındaki görüş mesafesine göre ayarlamayarak kaplama içinde yürümekte olan yayaya kontrolsüzce çarpan sanığın asli kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda; Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin kusur durumuna ve eksik araştırmaya, katılan kurum vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine ancak; 1-Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi, 2-Kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, kendisine verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ve yine hükmün sonuna bir paragraf eklenerek “Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 1.800 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine” cümlesinin hükme ilave edilmesi suretiyle, suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 22/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.