Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2019/11368 · K. 2020/986

15. Ceza Dairesi         2019/11368 E.  ,  2020/986 K. "İçtihat Metni" Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/2, 62 ve 52/2. maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 400,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair...8. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/07/2013 tarihli ve 2012/734 esas, 2013/804 sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 24/09/2019 gün ve.... sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/10/2019 gün ve 2019/94330 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 esas, 2007/152 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, kanun koyucunun ayrıca adlî para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adlî para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, alt sınırdan uzaklaşmanın gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği hâlde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 155/2. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, hapis cezasının alt sınırı olan 1 yıl hapis cezasına hükmedildiği hâlde, adlî para cezasının belirlenmesi sırasında alt sınır olan 5 gün yerine 25 gün adlî para cezasına gerekçe gösterilmeksizin hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir. 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 esas, 2007/152 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, kanun koyucunun ayrıca adlî para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adlî para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, alt sınırdan uzaklaşmanın gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği hâlde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 155/2. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, hapis cezasının alt sınırı olan 1 yıl hapis cezasına hükmedildiği hâlde, adlî para cezasının belirlenmesi sırasında alt sınır olan 5 gün yerine 25 gün adlî para cezasına gerekçe gösterilmeksizin hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/02/2017 tarihli ve .... karar sayılı hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre ve aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükümden adli para cezasına mahkumiyete ilişkin uygulamaların çıkartılarak yerine; Sanığın ''5237 sayılı TCK'nın 155/2 maddesi gereğince takdiren 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK'nun 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 4 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 TL'den hesap edilmek suretiyle sonuç olarak 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına''; ibarelerinin eklenmesine, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 27/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.