Yargıtay 13. Ceza Dairesi · E. 2019/11434 · K. 2020/2483

13. Ceza Dairesi         2019/11434 E.  ,  2020/2483 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın, müşteki kasiyer Yağmur’a aldığı malların parasını ödemek için 100 TL uzattığı, ancak müştekinin dalgınlığından faydalanarak parayı geri alarak müştekiden 2 adet 50TL'yi aldığı ve bu para üzerinden ödeme yapması ve bir ay sonra müşteki kasiyer ...’e aldığı malların parasını ödemek için aynı yöntemle iki ayrı müştekiye yönelik 95TL çalınması şeklinde gerçekleşen olayda eylemlerinin TCK'nın 142/2-h maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, TCK'nın 142/2-b maddesinden uygulama yapılması, 2-Müşteki beyanlarına göre; ayrı ayrı 95TL çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan paranın değerinin az olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.