Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2019/11565 · K. 2021/4490

12. Ceza Dairesi         2019/11565 E.  ,  2021/4490 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Temel cezanın ''9 ay'' şeklinde hükmedilmesine karşın hükmün 1.fıkrasında alt sınırdan ceza tayini yapıldığının belirtilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak değerlendirilmiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak; Suça sürüklenen çocuk idaresindeki otomobille, gece vakti, meskun mahal dışı, aydınlatmanın bulunmadığı, bölünmüş asfalt kaplama karayolunda seyrederken, kendisine hitap eden ''DUR'' levhasına karşın, geçiş önceliğine uymayarak, kavşağa giriş yaptığı esnada, aracının sağ yan kısımlarına, gidiş yönüne göre sağdan gelen katılan ... idaresindeki otomobilin ön kısımlarıyla çarpmasıyla, suça sürüklenen çocuğun asli kusuruyla, bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, bir kişinin ise vücudundaki kemik kırıkları hayat fonksiyonlarını 2.dereceden etkileyecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda; 1-)Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilirken TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi ve hükmedilen hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi esnasında uygulama maddesinin TCK'nın 50/3. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi yerine TCK'nın 50/1-a. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6.maddesine aykırı davranılması, 2-)5275 sayılı Kanunun 106/4. maddesi gereğince çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, tamamının tahsil edilemeyeceği ve aynı maddenin onbirinci fıkrası hükmü gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Suça sürüklenen çocuğun sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak suça sürüklenen çocuğa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/3 maddesi atfıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ve hükmün 6.fıkrasında ''15 eşit taksitte alınmasına'' ibaresinden sonraki kısmın çıkartılarak yerine ''adlî para cezasının kısmen veya tamamen ödenmemesi halinde, ödenmeyen adli para cezasının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre tahsil edileceğinin ihtarına'' ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.