Yargıtay 14. Hukuk Dairesi · E. 2019/117 · K. 2021/3446

14. Hukuk Dairesi         2019/117 E.  ,  2021/3446 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.07.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, ek karar ile bir kısım davalı isimlerinin gerekçeli karar başlığından çıkarılmasına dair verilen 17.12.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir. Davacı vekili, ...Köyünde bulunan 13 parsel, 65 parsel, 155 parsel, 356 parsel, 448 parsel, 493 parsel, 513 parsel ve 550 parseldeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini istemiştir. Bir kısım davalılar duruşmada; dava konusu taşınmazlardaki ortaklığın aynen taksim yoluyla giderilmesini istediklerini beyan etmişlerdir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; dava konusu 493 parsel yönünden feragat nedeniyle davanın reddine, dava konusu 13 parsel, 65 parsel, 155 parsel, 356 parsel, 448 parsel, 513 parsel ve 550 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın kabulü ile ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir. 10.04.2018 tarihli tashih şerhi ile; 493 parsel sayılı taşınmazdan feragat edilmesi nedeniyle davalı olarak karar başlığında adı bulunan bir kısım davalıların isimlerinin çıkarılmasına karar verilmiştir. Davalı ... tashih kararını ve esas kararı temyiz etmiştir. 1-Davalının ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve dayanılan gerekçelere göre, mahkemenin tashih şerhi başlıklı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, davalı ...'ın yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile 10.04.2018 tarihli ek kararın onanmasına karar verilmiştir. 2-Davalı ...'ın esas karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Gerekçeli karar davalı ...'a 19.01.2016 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalının 8 günlük yasal temyiz süresinin son günü 27.01.2016 tarihi olup, bu tarihten sonra tashih şerhi nedeniyle davalı ...'a yeniden yapılan ek karar ve gerekçeli karar tebligatı üzerine davalının ek karar ile birlikte esasa yönelik de temyiz isteminde bulunması yerinde değildir. Davalının esasa yönelik temyiz itirazları süresinde olmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) No'lu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...'ın ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile mahkemenin 10.04.2018 tarihli EK KARARININ ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...'ın TEMYİZ DİLEKÇESİNİN REDDİNE, peşin alınan harcın yatırana iadesine, 24.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.